ผู้หญิงชั่วนี่มันยังไม่เลิกตามหลอกหลอนกันจริง ๆ
“โม่พานโจว โม่อี้ซี โม่จ้าน”
ชิงหลวนตะโกนลั่น
สามร่างพุ่งทะยานมายังด้านที่ชิงหลวนอยู่
“ท่านชายชิงหลวน มีคำสั่งอะไรครับ”
สามคนนี้คือผู้ที่มีการฝึกตนสูงสุดในกลุ่มหนึ่งพันห้าร้อยกว่าคน
แต่ทั้งสามให้ความเคารพชิงหลวนเป็นอย่างมาก
ชิงหลวนขมวดคิ้ว “พวกเจ้าสามคน พาทุกคนออกจากที่นี่ทันที บุกกวาดเมืองที่เผ่าไฟปกครอง ช่วยเหลือเหล่าพวกพ้องของพวกเจ้าออกมา จากนั้นฉันจะไปตามหา”
“ทันที เดี๋ยวนี้… ห้ามเสียเวลา”
ทั้งสามมองหน้ากัน ไม่เข้าใจว่าทำไมชิงหลวนถึงรีบร้อนขนาดนี้
“ท่านชายชิงหลวน เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือครับ”
เสี่ยวชิงขมวดคิ้วมองไปยังขอบฟ้า พลังของผู้หญิงชั่วคนนั้นแรงกล้าขึ้นเรื่อย ๆ ถ้าไม่รีบไปก็สายเกินไปแล้ว
“ไม่ต้องถามมาก ไปเดี๋ยวนี้”
ทั้งสามยังงงงวย แต่ก็ไว้ใจชิงหลวนเป็นอย่างมาก
“ขอให้ท่านชายชิงหลวนทรงพระองค์ปลอดภัยครับ”
ชิงหลวนพยักหน้า กล่าวเสียงต่ำ “พาคนไปทางเหนือ”
ยังมีคนเผ่าไฟเหลืออยู่ไม่กี่คนที่ต่อสู้แบบสุดชีวิต
“ออกจากไปเดี๋ยวนี้ พวกมันฝากไว้กับฉัน”
เสี่ยวชิงตะโกน
สามคนจากโม่พานโจวพาคนที่เหลือลอยขึ้นฟ้า พุ่งไปทางเหนือเหมือนก้อนเมฆสีดำ
ประมุขเมืองของเผ่าไฟรวม 170 กว่าคน ตอนนี้เหลืออยู่แค่สามสี่คน แถมล้วนได้รับบาดเจ็บสาหัส กำลังต่อสู้ตกต่ำลงอย่างมาก
เสี่ยวชิงเงยหน้ามองขอบฟ้า แล้วค่อย ๆ ถอนสายตากลับ ร่างพุ่งออกไปรวดเร็วดั่งสายฟ้า
“ปืด…”
หอกยาวแล่นประดั่ง ทะลุกะโหลกของคนหนึ่ง
สั่นหอกเบา ๆ เสียงบึ้ง กลุ่มหมอกเลือดระเบิดออก
“ปืด…”
“ปืด…”
“ปืด…”
เสี่ยวชิงหน้าตายเย็น หอกหนึ่งครั้งต่อหนึ่งศพ
เมื่อสังหารคนสุดท้ายจบ โลงศิลาหนึ่งใบปรากฏกลางอากาศ
ฝาโลงเปิดออก
ฉางคงก้าวออกมาจากในโลง
นางก็ตกตะลึงกับฉากตรงหน้าเช่นกัน
ศพนอนเกลื่อนกลาด เลือดไหลนองเป็นแม่น้ำ
เสียง “บึ้ง” หมอกเลือดระเบิดออก เสี่ยวชิงสั่นสลายกะโหลกและจิตวิญญาณเทพของคนสุดท้าย ค่อย ๆ เก็บหอกยาวกลับ
ฉางคงเงยหน้ามองไปทางเหนือ
จากนั้นสายตาก็เลื่อนมาที่ตัวชิงหลวน “นายควรให้คำอธิบายกับฉันหน่อยสิ”
เสี่ยวชิงพูดเรียบ ๆ
“นายก็รู้เรื่องอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องถามให้เสียเวลา”