ระดับการฝึกฝนของซีเหมินหยุนอี้ตอนนี้เรียกว่าแกร่งจริง ๆ ความเร็วรวดเร็วเป็นที่สุด
พัดพลิ้วหมุนเร็วราวสายแสงสีขาวพุ่งเข้าโจมตีอู๋ไป๋
อู๋ไป๋สะบัดดาบ
"เกี๊ยะ!!!"
พัดพลิ้วถูกฟันกระเด็นออกไปด้วยดาบเพียงหนึ่ง
ในเวลาเดียวกัน ซีเหมินหยุนอี้ก็ปรากฏตัวต่อหน้าอู๋ไป๋แล้ว
ฟาดฝ่ามือออกไป ลมปราณฝ่ามือพล่านราวน้ำทะเลอุบ
อู๋ไป๋วาดลวดลายดาบ ปั่นกระแสวนขึ้นมาหนึ่งกลด แล้วบดขยี้ลมปราณฝ่ามือนั้นจนแตกกระจาย
พัดพลิ้วของซีเหมินหยุนอี้หมุนวนกลางอากาศหนึ่งรอบ แล้วพุ่งกลับมาโจมตีแผนหลังของอู๋ไป๋อีกครั้งรวดเร็วดั่งสายฟ้า
อู๋ไป๋เหวี่ยงขาเตะใส่ซีเหมินหยุนอี้ พร้อมกันนั้นก็สะบัดมือย้อนหลังแทงดาบเข้าไปข้างหลัง
"โครม!!!"
ฝ่ามือของซีเหมินหยุนอี้ประสานกับฝ่าเท้าของอู๋ไป๋อย่างแนบแน่น พายุระเบิดออก ซีเหมินหยุนอี้ครางในลำคอแล้วกระเด็นถอยหลังไป
พร้อมกันนั้นก็มีเสียงเกี๊ะดังขึ้น พัดพลิ้วถูกดาบแทงกระเด็นออกไปอีกครั้ง
ซีเหมินหยุนอี้สะบัดข้อมือ ยื่นมือรับพัดพลิ้วที่หมุนวนบินกลับมา
พัดพลิ้วเปล่งแสงสวรรค์เจิดจ้า
สะบัดลอยอากาศใส่อู๋ไป๋
ทันใดนั้น เสียงคำรามโกรธก็ดังก้องขึ้นสั่นสะเทือนฟ้าดิน
จากนั้น สัตว์อสูรร้ายขนาดใหญ่ราวภูเขาเล็ก ๆ หนึ่งตัวก็พุ่งเข้าสังหารอู๋ไป๋
มันคือวิญญาณที่เหลืออยู่ของฉงฉี ซึ่งถูกผนึกไว้ในพัดพลิ้ว
เพราะระดับฝึกฝนปัจจุบันของซีเหมินหยุนอี้ วิญญาณฉงฉีตัวนี้จึงน่าสะพรึงยิ่งขึ้น พลังอำมหิตพวยพุ่งสุดฟ้า
กรงเล็บสยองนั้นฟาดตรงเข้าหาอู๋ไป๋ทันที
อู๋ไป๋กระโดดถอยหลังรวดเร็วดั่งสายฟ้า พร้อมกันนั้นก็ประสานมือขึ้นเป็นท่าผนึก
เสียงร้องดังเกรี้ยวกราดทะลุทองแตกหิน
วิชาบรรณฟ้าคราม
นกบรรณสามสีปีกกางกว้างหลายร้อยเมตรลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ
พูดให้ถูก มันคือหงส์เพลิงตัวหนึ่ง
เพราะบรรณตัวนี้ถูกประกอบขึ้นจากเปลวเพลิงสามพัน
อู๋ไป๋กดมือเดียวลง
อสูรร้ายขนาดมหึมาส่งเสียงร้องก้องกังวาน จากนั้นพุ่งดิ่งลงใส่วิญญาณฉงฉี