เฮ่ออวิ๋นอี้และหลัวหยวนเจี๋ยชะงักเล็กน้อย ก่อนจะหันมองผิวน้ำทะเลพร้อมกัน
หลัวหยวนเจี๋ยหัวเราะ "นายน้อยเสี่ยวเย่สมองดีจริง ๆ ทำไมฉันนึกไม่ถึงนะ"
นัตสึเมะ เสี่ยวเย่หัวเราะอย่างภาคภูมิใจ จากนั้นก็สั่งให้ลูกน้องลงน้ำ
กลุ่มผู้ฝึกยุทธ์พากันดำดิ่งลงใต้ผิวน้ำ
แต่ค้นหาไปครึ่งค่อนวันก็ไม่มีใครพบร่องรอย ต้องกลับขึ้นมามือเปล่า
เมื่อหาตัวไม่เจอ สีหน้าของนัตสึเมะ เสี่ยวเย่ก็ไม่น่าดูนัก คิ้วบาง ๆ ของเขาขมวดแน่น
หลัวหยวนเจี๋ยกล่าว "ดูเหมือนที่นายน้อยเสี่ยวเย่คาดไว้ไม่ผิด กระต่ายฉลาดย่อมมีหลายรัง เรือลำนี้เป็นเพียงแค่ฉากบังตาที่อู๋ไป๋หลอกล่อเราเท่านั้น"
นัตสึเมะ เสี่ยวเย่พยักหน้า คำพูดของหลัวหยวนเจี๋ยถือเป็นการให้ทางลงแก่เขา
ภาพทั้งหมดนี้ อู๋ไป๋และเหลยตู้ตู้เห็นชัดเจนแจ่มแจ้ง
เหลยตู้ตู้พูดพลางหัวเราะ "พี่อู๋ไป๋ พวกนี้โง่จริง ๆ เลย"
อู๋ไป๋ยกยิ้มเล็กน้อยที่มุมปาก เรื่องนี้ต้องขอบคุณคนลึกลับที่ส่งข่าวมา มิฉะนั้นพวกเขาคงถูกปิดล้อมตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
นัตสึเมะ เสี่ยวเย่และพรรคพวกหาอู๋ไป๋ไม่พบ จึงเตรียมล่าถอย
"วางใจเถอะ! ตราบใดที่อู๋ไป๋ยังอยู่ในประเทศเกาะ มันก็ต้องถูกพบในเร็ว ๆ นี้"
นัตสึเมะ เสี่ยวเย่กล่าวอย่างมั่นใจ
ทั่วทั้งประเทศเกาะ ยังไม่มีใครที่สมาคมอสูรแปดงูของเขาตามหาตัวไม่เจอ
"ถอย!"
นัตสึเมะ เสี่ยวเย่โบกมือ เตรียมนำคนล่าถอย
ทันใดนั้น เขาก็หันขวับไปมองทิศทางหนึ่ง
ตรงจุดริมหน้าต่างของร้านปิ้งย่างที่อยู่ไกลออกไป ชายหนุ่มหน้าตาไม่สะดุดตาคนหนึ่งกำลังมองพวกเขาอยู่
แววตานั้นเต็มไปด้วยความเหยียดหยันและดูถูก
ดวงตาของนัตสึเมะ เสี่ยวเย่หรี่ลงเล็กน้อย ตั้งแต่มาถึงที่นี่ เขาก็รู้สึกว่ามีใครบางคนแอบจับตาดูพวกเขามาตลอด