"เป็นคนลึกลับคนนั้นอีกแล้ว?"
ได้ฟังหลินตั้นจวงเล่า คิ้วกระบี่ของอู๋ไป๋ก็เลิกขึ้นเล็กน้อย เขาครุ่นคิดว่าแท้จริงแล้วคนผู้นี้เป็นใคร? ช่วยเหลือเขาครั้งแล้วครั้งเล่า
เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นภายในเวลาแค่สามสี่ชั่วโมง คนลึกลับคนนี้ก็รู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้น และยังส่งข่าวให้หลินตั้นจวง นั่นก็หมายความว่าคนผู้นี้อยู่ในเหตุการณ์ตอนนั้น
จะเป็นใครได้ล่ะ?
อู๋ไป๋ทบทวนรายชื่อคนที่อยู่ในเหตุการณ์ตอนนั้น แต่กลับไม่พบว่าใครตรงกับข้อมูลเลย
"อู๋ไป๋ ตอนนี้นายกับเหลยมู่มู่เป็นยังไงบ้าง? ปลอดภัยหรือเปล่า?"
คำถามที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงของหลินตั้นจวงขัดจังหวะความคิดของอู๋ไป๋ เขายิ้มสดใส "วางใจเถอะ ตอนนี้ฉันกับมู่มู่ปลอดภัยดี"
"อู๋ไป๋ ข้าจะฆ่าแก!"
เสียงตะคอกดังขึ้น
จากนั้น ภาพในโทรศัพท์ก็สั่นไหวไปมา ไม่นานนักก็มีใบหน้ากลมแป้นปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
"เฮ้ย ท่านอาจารย์อ้วน บนหน้าจอดูหน้าใหญ่กว่าเดิมอีกนะ"
อู๋ไป๋ไม่สนใจแววตาโกรธเกรี้ยวของหยวนเหิงเลยแม้แต่น้อย ยังคงยียวนกวนประสาทเขาไปเรื่อย
การปรากฏตัวของหยวนเหิงที่บ้านตระกูลหลินไม่ได้ทำให้เขาประหลาดใจแต่อย่างใด เพราะเขาต่างหากที่หลอกให้หยวนเหิงไปที่นั่น
"อู๋ไป๋ เจ้าหัวขโมยไร้ยางอาย ข้าจะฆ่าแก!"
"รู้แล้ว ๆ..." อู๋ไป๋ตอบอย่างไม่สบอารมณ์ "ว่าแต่ช่วยเข้าแถวก่อนได้ไหม? ยังไงก็ต้องมาก่อนหลัง ตอนนี้ทั้งคนของหออสูรทมิฬและสมาพันธ์อสรพิษก็ตามล่าฉันอยู่ทั้งคู่"
หยวนเหิงโมโหจนหายใจไม่ทั่วท้อง แต่พอเห็นว่าอู๋ไป๋ยังมีอารมณ์มาล้อเล่น ก็แสดงว่าสถานการณ์ตอนนี้ของเขายังไม่แย่มาก