“ผู้ชราคนนี้คืออาจารย์ของผม ซีเหมินจิงเย่”
อู๋ไป๋กับชิงหลวนอยากตบหัวเขาอยู่เหมือนกัน แต่นี่ก็คืออาจารย์ของซือเหมินอวิ๋นอี้ ถือเป็นผู้ใหญ่
“สวัสดีครับท่านผู้อาวุโส!”
ทุกคนยังคงก้มศีรษะคำนับอย่างเคารพ
“ผู้ชรา คนนี้คืออู๋ไป๋”
“อู๋ไป๋?” ซือเหมินจิงเย่เปลี่ยนสีหน้า มองไปที่อู๋ไป๋ “จอมยุทธ์จักรพรรดิอู๋ไป๋?”
“ไม่กล้ารับสมญานั้นหรอกครับ ชื่อนี้เป็นเพื่อนสายบู๊ช่วยโฆษณากันขึ้นมา ท่านผู้อาวุโสเรียกผมว่าอู๋ไป๋ก็พอ”
“ชื่อเสียงของเจ้าไม่ใช่โฆษณากันขึ้นมาหรอก” ซีเหมินอวิ๋นอี้กล่าว พลางกวาดตามองอู๋ไป๋ “ไม่เลว หน้าตาดี คนเป็นมังกรฟีนิกซ์ระหว่างคน แค่หล่อเกินมนุษย์ไปหน่อย สวยกว่าผู้หญิงอีก”
อู๋ไป๋มุมปากกระตุก
“ผู้ชรา คนนี้คือชิงหลวน พวกผมเรียกกันว่าเสี่ยวชิง”
ซือเหมินจิงเย่มองชิงหลวน “เพื่อนเจ้าทำไมหน้าตาสวยกันซะทุกคนเลย? คนนี้สวยกว่าอู๋ไป๋อีก เด็กน้อยเจ้า... จะไม่มีรสนิยมแปลก ๆ ใช่ไหม?”
ซือเหมินอวิ๋นอี้ขยับตาขาว “ผมปกติดี คนนี้คือภรรยาของผม อาธีน่า”
“อาธีน่า?” ซือเหมินจิงเย่มองอาธีน่า พยักหน้ารับไม่หยุด “ดี ดีมาก หน้าตาสวย ชื่อก็เพราะ เทพีแห่งปัญญาหนึ่งในสิบสองเทพหลักฝั่งตะวันตกก็ชื่อนี้”
“ผู้ชรา เธอก็คือคนนั้น”
“คือคนนั้นยังไง?” ซือเหมินจิงเย่มองซือเหมินอวิ๋นอี้อย่างงงงวย แล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที “เธอ... ของจริงหรือเนี่ย?”
“ของจริงแน่นอน” ซือเหมินอวิ๋นอี้พูดต่อ “แต่เธอเป็นเพียงร่างแยก ร่างแท้ของอาธีน่าถูกผนึกไว้ ตอนนี้ออกมาไม่ได้”
“ร่างแยก?”
ซีเหมินจิงเย่ตื่นเต้นจนเต็มหน้า ตบบ่าซีเหมินอวิ๋นอี้ “เด็กดี! เก่งนะเว้ย! ทำให้ฉันมีหน้ามีตาจริง ๆ ไปจีบเทพีแห่งปัญญาฝั่งตะวันตกมาได้”
อู๋ไป๋กับเพื่อน ๆ ต่างอึ้งเล็กน้อย นึกว่าซือเหมินจิงเย่จะคัดค้านซะอีก
ซือเหมินอวิ๋นอี้เองก็กังวลว่าผู้ชราจะไม่เห็นด้วย ถึงได้เชิญเขามา ตอนนี้ดูเหมือนความกังวลนั้นจะเกินจำเป็น
ซือเหมินอวิ๋นอี้ก็ดีใจไม่น้อย “อาจารย์ อาจารย์ไม่คัดค้านเหรอ?”
“คัดค้านอะไร? นี่ก็ถือว่าเป็นเกียรติของชาติเรา ลูกครึ่งมักหน้าตาดี สองคนรีบ ๆ ออกลูกออกหลานมาสักตั้งให้ฉันเล่นด้วย”