ไป๋ซู่หลินเคยสอนหนังสือในหมู่บ้านอยู่ไม่กี่ปีตอนหนุ่ม ๆ ความคิดจึงค่อนข้างคร่ำครึ
คนแก่ในหมู่บ้านส่วนใหญ่ไม่ได้เรียนหนังสือ ดังนั้นในส่วนลึกแล้วไป๋ซู่หลินยังมีความรู้สึกเหนือกว่าอยู่บ้าง คิดว่าตัวเองรู้มากเห็นมาก มีวัฒนธรรมมีความรู้
กลายเป็นปีศาจ?
ความรู้ที่เขาเรียนมามีน้อยบอกเขาว่า สัตว์ไม่อาจกลายเป็นปีศาจได้หรอก
ดังนั้น เขาจึงดูแคลนคำพูดของจู้ซิ่วจืออย่างมาก
อู๋ไป๋พูดอย่างจริงจังว่า "พ่อ ที่แม่พูดไม่ผิด เจ้ากลมน้อยที่หน้าตาเหมือนถังถังนี้ ก็คือเจ้าตัวกระรอกน้อยที่พวกท่านเคยเห็นเมื่อก่อนนั่นแหละ"
"ที่จริงนางไม่ใช่กระรอกน้อย แต่เป็นสัตว์วิเศษที่หายากยิ่ง พวกมันมีความสามารถในการแปลงกาย เพราะอยู่กับถังถังบ่อย ๆ ก็เลยแปลงร่างเป็นถังถัง"
อู๋ไป๋พยายามอธิบายด้วยคำพูดที่คนแก่ทั้งสองจะเข้าใจได้
แต่ชัดเจนมากว่า สิ่งที่เขาพูด คนทั้งสองฟังแล้วไม่เข้าใจ
ไป๋ซู่หลินมึนงงอยู่พักใหญ่ จึงถามลองเชิงว่า "ลูกหมายความว่า เจ้ากระรอกน้อยนั่นกลายเป็นปีศาจแล้วหรือ?"
"พูดแบบนี้ก็ได้ครับ"
ไป๋ซู่หลินทำหน้าขึง "นี่คิดว่าพ่อเป็นคนบ้านนอก ลูกอ้อได้ง่าย ๆ งั้นเหรอ? กลายเป็นปีศาจเนี่ยนะ พ่อว่าลูกนั่นแหละกลายเป็นปีศาจ ถึงกับหลอกพ่อได้"
อู๋ไป๋ทั้งขำทั้งกลุ้ม
หลินตั้นจวงเอ่ยปากว่า "คุณลุงคะ เจ้ากลมน้อยคือกระรอกน้อยที่ท่านเคยเห็นจริง ๆ"
ไป๋ซู่หลินขมวดคิ้ว เขาไม่เชื่อเด็ดขาด