อู๋ไป๋ขยับตากลม เพราะคนที่สร้างสรรค์ "สิบแปดท่าเตะกระเบื้องดำ" ได้ขึ้นมา ไม่ใช่คนดีแน่
“เปรี้ยง!!!”
พื้นดินแตกร้าว
มู่เทียนพุ่งทะยานขึ้นฟ้า
อู๋ไป๋ตกตะลึง
ความทนทานของผู้แข็งแกร่งขั้นจักรพรรดิช่างโหดเหี้ยมเหลือเชื่อ
มู่เทียนโดนฉู่มู่ถีบเข้าใบหน้าไปหลายต่อ แต่กลับไม่เลือดสักหยด
ยังมีอารมณ์หัวเราะเยาะฉู่มู่อีก “เทียบกับจักรพรรดิมารฉู่ ที่เป็นลูกชายเขาแท้ ๆ แต่ต่างกันไปไกลโข!”
“งั้นหรอ?”
ฉู่มู่ร่างวูบปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า
มู่เทียนชัดเจนว่าอยากหลบ แต่ไม่ทันแล้ว
“เปรี้ยง!!!”
ขายาวของฉู่มู่ฟันลงมา เป๊ะเข้าที่ศีรษะมู่เทียน
มู่เทียนที่พุ่งขึ้นมาเพิ่งถูกยิงลงสู่พื้นเหมือนกระสุนปืนใหญ่อีกครั้ง
เสียงดังสนั่น!
พื้นดินถูกทุบจนเป็นแอ่งใหญ่ เศษหินกระจายเตลิด
ฉู่มู่ก็พุ่งลงสู่พื้นเช่นกัน
ต่างกันแค่ คนหนึ่งลงเอง อีกคนถูกทุ่มลงไป
ฉู่มู่ตกลงมาพอดีเหยียบลงบนตัวมู่เทียน
“ตูม!!!”
พลังที่น่าสะพรึงทำให้แผ่นหินเทาบนลานเชียนเจว๋กลายเป็นฝุ่นธุลีหมดสิ้น
ฉู่มู่ยกเท้าขึ้น แล้วเหยียบลงอย่างแรง
“เปรี้ยงเปรี้ยงเปรี้ยง!!!”
ทีเดียวต่อทีเดียว ถีบศีรษะมู่เทียนลงไปจมในดิน
อู๋ไป๋มองจนหน้าบิดเบี้ยว ดูแล้วก็ปวดแทน
“อย่าฆ่าตายนะ เก็บไว้ยังมีประโยชน์” อู๋ไป๋พูดขึ้น
หนิงเทียนหัวเราะ “วางใจเถอะ ผู้แข็งแกร่งขั้นจักรพรรดิจะตายง่าย ๆ ได้ยังไง? ศีรษะถูกสับขาดยังอยู่ได้เลย”
อู๋ไป๋ “.......”