อู๋ไป๋มองหลินตั้นจวงด้วยความตกใจ
แม้เขาจะรับมือเมื่อครู่อย่างเร่งรีบ แต่พลังของหลินตั้นจวงกลับไม่ต่างจากผู้ที่กึ่งก้าวสู่ขั้นจักรพรรดิเลย
"ภรรยา เธอ..."
หลินตั้นจวงยิ้มแฉ่ง "ประหลาดใจใช่ไหม"
อู๋ไป๋พยักหน้า ไม่ประหลาดใจคงเป็นไปไม่ได้
หลินตั้นจวงพุ่งตัวเข้ามา อู๋ไป๋กางแขนทั้งสองรับ เธอก็ซบเข้ามาในอ้อมกอดของเขา
ทั้งสองกอดกันแน่น
แต่พออู๋ไป๋จะโน้มลงจูบ กลับถูกหลินตั้นจวงผลักออก
"ระวังภาพพอ น้องหลี่ยังอยู่ด้วยนะ"
อู๋ไป๋หันศีรษะมองไป เห็นน้องหลี่กะพริบตาโตมองทั้งคู่
อู๋ไป๋ส่ายหัวยิ้มเจื่อน "เจ้าหลอดไฟน้อยนี่"
"ภรรยา เธอกับน้องหลี่มาที่นี่ได้ยังไง แล้วที่นี่คือที่ไหน"
หลินตั้นจวงยิ้มตอบ "น้องหลี่พาฉันมาเอง ฉันก็ไม่รู้ว่าที่นี่ตรงไหน แต่ต้นไม้ต้นนี้ไม่ธรรมดาเลย ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ราวสามเดือน ระดับฝีมือถึงกับขึ้นไปถึงขั้นกึ่งก้าวสู่จักรพรรดิ"
อู๋ไป๋อ้าปากค้าง
สามเดือน กึ่งก้าวสู่จักรพรรดิ?
สยองเกินไปแล้ว
หลินตั้นจวงกล่าว "จริง ๆ เมื่อเดือนก่อนฉันก็ถึงขั้นกึ่งก้าวสู่จักรพรรดิแล้ว แต่ที่นี่ดูจะมีข้อจำกัดอะไรบางอย่าง ทั้งเดือนที่ผ่านมาฉันก็ไม่ก้าวไปข้างหน้าเลยสักนิด"
"น้องหลี่ไม่บอกเธอเหรอว่าที่นี่ตรงไหน"
"ฉันถามแล้ว น้องหลี่ก็อธิบายไม่ชัด บอกแค่ว่าเป็นบ้าน... ฉันสงสัยว่าที่นี่น่าจะเป็นบ้านของน้องหลี่"
อู๋ไป๋ตกใจ
ที่มาของน้องหลี่ลึกลับมาก เขาเคยคาดเดาไปหลายทาง แต่ไม่คิดเลยว่าเธอจะมาจากที่นี่
แล้วที่นี่มันคือที่ไหน?
"ฉันถามน้องหลี่ว่าหาตัวเธอเจอได้ไหม ไม่คิดว่าเธอจะหาเจอจริง ๆ"