"ฟิ้ว!"
พัดหยกขาวที่ดำสนิทราวกับหมึกหมุนคว้างพุ่งออกไปพร้อมกับปราณชั่วร้ายอันน่าขนลุก
"แคล้ง!"
อาธีน่ากวัดแกว่งหอกสงครามในมือ ปัดพัดกระเด็นออกไป ตัวเธอเองก็ถูกแรงสะเทือนจนหยุดชะงักไปชั่วขณะ แต่หอกสงครามในมือกลับกลายเป็นสายฟ้าสีทองพุ่งตรงไปที่หน้าอกของซีเหมินอวี่อี้
ซีเหมินอวิ๋นอวี้ไม่หลบไม่หลีก ปล่อยให้หอกสงครามทะลวงร่างตนเอง
ฉึก! หอกสงครามทะลวงร่างซีเหมินอวิ๋นอวี้ ทะลุผ่านกำแพงห้องโถงใหญ่พุ่งออกไปข้างนอก
ซีเหมินอวิ๋นอวี้ปรากฏตัวขึ้นอย่างประหลาดที่อีกฟากหนึ่ง ยื่นมือรับพัดหยกขาว โบกเบา ๆ พลังอำมหิตสังหารพุ่งเข้าใส่สังหารอาธีน่า
เบื้องหน้าอาธีน่าแสงสีทองรวมตัวกันกลายเป็นโล่ทอง
พลังสังหารอำมหิตพุ่งชนลงบนโล่ทอง กลับถูกสะท้อนย้อนกลับมาทั้งหมด
ซีเหมินอวิ๋นอวี้เงาร่างวาบหลบไปโดยตรง พลังปราณชั่วร้ายที่ย้อนกลับมาพังเพดานโค้งของห้องโถงใหญ่ถล่มลงเป็นบริเวณกว้าง
"แม่สาวน้อย ผิวเธอขาวจัง ใช้ครีมบำรุงอะไรน่ะ ต่อไปของบำรุงผิวเธอ ข้าเหมาเอง กลับไปอุ่นเตียงกับข้า เป็นไง?"
อาธีน่าใหน้าคร่ำเคร่ง เอื้อมมือหยกของนางออกไปช้า ๆ
ซีเหมินอวิ๋นอวี้รู้ว่านางกำลังเรียกหอกสงคราม
"แม่สาวน้อย ข้าชอบเธอ นั่นเป็นเกียรติของเธอนะ"
ซีเหมินอวิ๋นอวี้พุ่งเข้าหาอาธีน่าราวกับสายฟ้า
ทันใดนั้น ร่างเดียวของซีเหมินอวิ๋นอวี้กลายเป็นเจ็ดร่าง
อาธีน่าตกใจ ครู่หนึ่งแยกไม่ออกว่าร่างไหนเป็นร่างจริงของซีเหมินอวิ๋นอวี้
อู๋ไป๋เองก็ประหลาดใจ ซีเหมินอวิ๋นอวี้หมอนี่มีลูกไม้นี่เยอะเหมือนกัน
