อาธีน่าเห็นดังนั้น ใบหน้างดงามก็เย็นชาขึ้นทันที
“ฟิ้ว!”
หอกสงครามสีทองในมือพุ่งออกไปราวกับสายฟ้าสีทองสายหนึ่ง มุ่งตรงเข้าหาอู๋ไป๋
“แม่สาวน้อย มาเป็นสาวข้างกายข้ารับใช้ข้าเถิด”
ซีเหมินอวิ๋นอี้พูดจาแทะโลม พัดในมือหมุนติ้วอย่างรวดเร็วแล้วพุ่งออกไป ฟาดฟันเข้าหาหอกสงครามสีทอง
อาธีน่าตวาดเสียงเข้ม: “ระเบิด!”
สีหน้าอู๋ไป๋เปลี่ยนไปเล็กน้อย ตะโกนลั่น: “ไอ้เซ่อ ถอย!”
ซีเหมินต้าเซ่อไม่ลังเลแม้แต่น้อย ถอยหลังพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า
“ตู้ม!”
หอกสงครามสีทองของอาธีน่าแตกกระจายทันที ระเบิดตู้มใหญ่ พายุสีทองน่าสะพรึงกลัวพัดกวาดไปทั่วทุกทิศทุกทาง เสาวิหาร เพดานโค้งพังทลายลงมาอย่างกึกก้อง
อู๋ไป๋ยกมือขึ้น ปราณมรณะหมุนวนอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นพายุทอร์นาโดดูดซับพายุสีทองที่กำลังปั่นป่วน จากนั้นก็พุ่งขึ้นสู่ท้องนภาและสลายหายไปอย่างรวดเร็ว
อาธีน่าพาฮาเดสหนีเข้าไปในประตูทองแล้ว
“อู๋ไป๋ ซีเหมินอวิ๋นอี้ ข้าจำพวกเจ้าได้แล้ว”
เสียงของอาธีน่าเย็นเยียบ แฝงไว้ด้วยความแค้น
ซีเหมินอวิ๋นอี้ยิ้มชั่วร้าย: “ในเมื่ออาลัยอาวรณ์ถึงเพียงนี้ เหตุใดไม่ยอมอยู่ต่อเล่า เจ้าอีนังจอมเจ้าชู้ แค่จำข้าไว้ก็พอแล้ว ไยต้องไปจำชายอื่นด้วย”
อู๋ไป๋ลงมืออย่างดุดันแล้ว ต่อยออกไปหนึ่งหมัด หมัดเหวี่ยงสะบัดสะท้าน
ลำแสงหมัดอันเกรี้ยวกราดราวกับเขื่อนแตกทะลักเข้าใส่ประตูทอง
ทว่า อาธีน่าและฮาเดสเข้าไปในประตูทองแล้ว
ประตูทองเคลื่อนย้ายหายวับไป หลบหลีกการโจมตีของอู๋ไป๋
ตู้ม! ดังสนั่น
คลื่นฝุ่นตลบฟุ้ง เพดานโค้งของวิหารถูกแสงหมัดถล่มจนทะลายลงไปเป็นบริเวณกว้าง