"เปรี้ยง!"
ดาวใหญ่นับดวงเชื่อมกันเป็นเส้นเดียว พุ่งชนใส่ดาวขนาดมหึมาที่ส่องแสงวิบวับไล่ลำดับ
ดาวยักษ์ระเบิดกระจาย แสงเพลิงสยองสาดส่องสว่างทั่วทั้งห้วงดารา
เงาร่างสีทองก้าวออกมาจากแสงเลือด
เขาสวมเกราะทอง ถือหอกทอง จ้องมองเอาหวงอย่างเย็นชา
เอาหวงสอบมือไว้ข้างหลัง ใบหน้าหม่นหมองเย็นเยียบ
"แดนเทพ พวกเจ้ากล้าปรากฏตัวออกมาซะได้ ทำให้ฉันแปลกใจไม่น้อย เจ้าคือองค์เทพผู้ใด"
อีกฝ่ายไร้ซึ่งสีหน้า ตอบเรียบเฉยว่า "จินจ้าน"
เอาหวงจ้องมองคู่ต่อสู้ สีหน้าเรียบนิ่ง "ไม่เคยได้ยินมาก่อน"
"คนจากโลกมนุษย์ช่างน่าหมั่นไส้เสมอเหลือเกิน"
"เอาหวงไม่รู้จักฉัน แต่ฉันกลับรู้จักเจ้าดี"
จินจ้านกล่าวเสียงเรียบ
เอาหวงสะบัดแขนเสื้อ "อย่าเสียเวลาพูดเปล่า บอกฉันมาว่าเจ้าทำอะไรลงไป"
"ไม่มีอะไร แค่มาดูอดีตเทพผู้สูงส่งเท่านั้น"
เอาหวงโกรธกริบ "ดูเหมือนเจ้าไม่ได้ตั้งใจจะกลับไปแล้วสินะ"
"เมื่อเจ้าองค์เทพอย่างฉันออกมาแล้ว ก็ไม่ได้ตั้งใจกลับตั้งแต่แรก"
"งั้นก็อยู่ซะ"
เสียงมังกรคำรามสั่นสะเทือนห้วงดารา
อ๋าวหวงแปลงร่างเป็นร่างแท้จริง หัวมังกรสยองนั้น แม้แต่ดาวดวงใหญ่ต่อหน้ามันยังดูเล็กจิ๋ว
ส่วนหางมังกรดำดิ่งลงสู่ความลึกของห้วงดารา ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่ายาวเท่าไร
พร้อมกันนั้น ร่างสีทองนั้นขยายใหญ่ไม่มีที่สิ้นสุด ราวกับยักษ์ที่เท้าแผ่นฟ้า ยืนตระหง่านอยู่กลางทางช้างเผือก
หอกทองยักษ์ในมือกวาดพัด ดาวใหญ่นับไม่ถ้วนพุ่งเข้าฆ่าใส่เอาหวง
"คำราม!"
เอาหวงคำรามลั่น เสียงมังกรสยองทำให้ดาวที่พุ่งเข้ามาแตกกระจายระเบิดทันที
จากนั้น ศีรษะมังกรขนาดมหึมาดิ่งลงใส่ยักษ์เกราะทอง
กรงเล็บมังกรสยองฉีกหอกทองที่แทงเข้ามาเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
มังกรหันคอ หนึ่งคำกัดยักษ์เกราะทองขาดเป็นสองท่อน