ชายผมทองหรี่ตาลง หัวเราะเย็น ใบหน้าเต็มไปด้วยความหยิ่งยโส มือทั้งสองตบเข้าหากัน
เคร้ง! เสียงดังสนั่นกึกก้อง
อู๋ไป๋ก็ตกใจไม่น้อย ฝีมือของชายผมทองคนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ ถึงกับใช้แค่สองฝ่ามือก็ต้านทานกระบี่ใหญ่หนักนับแสนชั่งได้
พวกซีเหมินอวิ๋นอี้ก็ตกตะลึงไปตาม ๆ กัน
ทุกคนรู้ดีว่ากระบี่ใหญ่ของอู๋ไป๋หนักผิดปกติ
บนหน้าชายผมทองฉายแววประหลาดใจขึ้นมาวาบหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าเขาเองก็คาดไม่ถึงว่ากระบี่นี้จะหนักกว่าที่คิดไว้มาก สะเทือนจนแขนชา ปากก้ามือแทบปริแตก
"จอมยุทธ์จักรพรรดิ แค่นี้เอง"
ชายผมทองเย่อหยิ่งนัก หน้าเต็มไปด้วยความดูแคลน
"ท่านผู้อาวุโสทรงอานุภาพ! ท่านผู้อาวุโสทรงอานุภาพ!"
"ฆ่ามัน! ฆ่าอู๋ไป๋!"
เหล่าอสูรขนนกร้องเชียร์อย่างบ้าคลั่ง
อู๋ไป๋ยกยิ้มที่มุมปาก พูดเยาะเย้ยว่า "แกก็มีฝีมืออยู่บ้างนี่"
ยังไม่ทันขาดเสียง มืออีกข้างก็ยกขึ้น ฟาดลงบนกระบี่ใหญ่อย่างแรง
สีหน้าชายผมทองเปลี่ยนฉับพลัน รู้สึกได้เพียงว่าแรงของกระบี่เพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวี ราวกับภูเขาลูกใหญ่กดลงมา
เขาครางออกมาอู้อี้ ปากก้ามือแตกฉีก ร่างทั้งร่างถูกสะเทือนจนร่วงหล่นจากกลางอากาศ
ตูม! น้ำกระเซ็นกระจาย
ชายผมทองกระแทกลงไปในทะเลสาบเต็มแรง
เสียงเชียร์ของเหล่าอสูรขนนกหยุดลงกึก
ซีเหมินอวิ๋นอี้หัวเราะเย็น "พวกแกคิดจริง ๆ หรือว่าแค่ไอ้เจ้าผมเหลืองนี่จะปกป้องชีวิตพวกแกไว้ได้?"
น้ำในทะเลสาบระเบิด
ชายผมทองพุ่งทะยานขึ้นฟ้า ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ ดวงตาทอประกายเย็นชาจ้องเขม็งมาที่อู๋ไป๋
"อู๋ไป๋ ฝีมือไม่เลว แต่ครั้งนี้ข้าจะให้แกอย่าได้รอดออกจากเขานกยูงไปได้"