"ท่านเย่ ภารกิจปกป้องมหานครปีศาจฝากไว้กับท่านแล้ว"
หน้าวังจักรพรรดิมาร ที่ประตูเมือง อู๋ไป๋ตบไหล่เย่อู๋จี๋กำชับ
"วางใจ! ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิต จะไม่ยอมให้ใครทำร้ายมหานครปีศาจแม้แต่ต้นหญ้าใบไม้เดียว"
เย่อู๋จี๋พูดด้วยสีหน้าจริงจัง
อู๋ไป๋กำลังจะไปทะเลมารสวรรค์ กำชับว่า: "แต่ท่านน่ะ ภาระหนักหนทางไกล ระวังตัวด้วย!"
อู๋ไป๋พยักหน้า: "ไปล่ะ!"
อู๋ไป๋รู้สึกถึงอะไรบางอย่าง เงยหน้ามองกำแพงเมือง
ที่นั่นว่างเปล่าไร้ผู้คน แต่อู๋ไป๋สัมผัสได้ว่า หลินตั้นจวงอยู่ที่นั่น
"เมียจ๋า รอข้ากลับมาอย่างผู้ชนะนะ"
อู๋ไป๋ส่งเสียงผ่านจิต
จากนั้นพูดว่า: "ไปล่ะ"
ทั้งห้าคนพลิกตัวขึ้นขี่อสูรอัคคีมาร ควบฝุ่นตลบจากไป
บนกำแพงเมือง หลินตั้นจวงค่อยๆ ก้าวออกมา จนกระทั่งร่างของอู๋ไป๋และพวกหายลับไปจึงเก็บสายตากลับ
"เย่อู๋จี๋ มาพบข้าที่ตำหนักจักรพรรดิมาร"
รวบเสียงเป็นเส้น
เสียงของหลินตั้นจวงดังขึ้นข้างหูเขาทันที เย่อู๋จี๋สะดุ้ง รีบหันหลังวิ่งไปยังวิหารจอมมาร
"ถวายบังคมฝ่าบาท"
มาถึงตำหนักจักรพรรดิมาร เย่อู๋จี๋คารวะ
"ไม่ต้องมากพิธี!"
หลินตั้นจวงโบกมือ เอกสารเจ็ดฉบับค่อยๆ ลอยมาอยู่ตรงหน้าเย่อู๋จี๋
"เจ้าดูนี่"
"รับบัญชา!"
เย่อู๋จี๋เปิดอ่านทีละฉบับ ล้วนเป็นหนังสือแสดงความจงรักภักดี
"นี่เป็นของที่ส่งเข้าวังเมื่อเช้า เจ้ามีความคิดเห็นอย่างไร?"
เย่อู๋จี๋เงยหน้ามองหลินตั้นจวง เห็นอีกฝ่ายสีหน้าสงบราบเรียบ มองไม่ออกถึงอารมณ์อื่นใด ยิ่งคาดเดาความคิดไม่ได้ ลังเลครู่หนึ่งแล้วพูดว่า: