ท่านผู้เฒ่ากุ่ยคุยเล่นกับพวกเขาได้สักพัก ก็รีบบีบให้รีบกลับบ้านเสียที
"ไม่ได้กลับบ้านกันตั้งนานแล้วใช่ไหม รีบกลับไปเถอะ"
"อะไรขึ้น... เมื่อเร็ว ๆ นี้พวกเจ้าระวังตัวกันหน่อย วันก่อนภูเขาโอลิมปัสเกิดการสั่นไหวผิดปกติ ฉันสงสัยว่าอาธีน่ากับซูสกำลังจะปรากฏตัวแล้ว"
หลินตั้นจวงและคนอื่น ๆ ตกใจ
นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่พวกเขารีบร้อนรีบรานฝ่ากลับมา
"ขอบคุณที่เตือนครับ เรารีบกลับมาครั้งนี้ก็เพื่อจัดการเรื่องนี้โดยเฉพาะ"
ท่านผู้เฒ่ากุ่ยโบกมือ "ไม่ได้ แม้ตอนนี้ฝีมือพวกเจ้าจะเข้มแข็งมาก แต่ก็ไม่มีทางเป็นคู่มือของอาธีน่ากับซูสหรอก... เรื่องนี้ฉันจะไปหาผู้อาวุโสอ๋าวหวงปรึกษาหาทางแก้"
"ไปแล้ว ๆ รีบกลับบ้านกันเถอะ คนในบ้านกำลังรออยู่"
หลินตั้นจวงพยักหน้า
"ครับ งั้นพวกเรากลับบ้านก่อนนะครับ อีกไม่กี่วันจะมาเยี่ยมครับ"
จากนั้นจึงอำลาท่านผู้เฒ่ากุ่ย ทุกคนพุ่งตรงมุ่งหน้าสู่บ้านอย่างรวดเร็ว
.......
"ในที่สุดก็กลับมาถึงบ้านสักที!"
ซีเหมินหยุนอี้ตื่นเต้นเต็มหน้า
เมื่อเห็นภูเขาเฟิ่งหมิง ทุกคนพุ่งข้ามไปตรง ๆ แล้วร่อนลงบนลานกว้างยอดเขา
"เรากลับมาแล้ววว!"
ซีเหมินหยุนอี้ตะโกนเสียงลั่น
ร่างหลายร่างวิ่งออกมาจากบานประตู
หลินเสียงหรง ตวนมู่จิ้ง หลินฉิง และคนอื่น ๆ กลับมาอยู่บ้านกันครบ คนเต็มบ้านเลย
"พ่อ แม่ ผู้อาวุโสเจี้ยนจุน เจ้าหุบเขาเจียง พวกเรากลับมาแล้วครับ"
หลินตั้นจวงยิ้มจนแก้มแทบแตก
"เมีย ฉันกลับมาแล้ว!"
ซีเหมินหยุนอี้กระโดดก๊อบแก้บมุ่งดิ่งเข้าหาอาธีน่า
"แม่คะ"
"แม่กลับมาแล้ว"
ถังถังกับเสี่ยวถวนจื่อวิ่งเร็วเป็นลม สองคนพุ่งเข้ามาซ้ายขวากอดขาหลินตั้นจวงไว้แน่น
เสี่ยวหลี่เบิกตากลมโตดำขลับเหมือนองุ่น มองคนสองคนที่หน้าตาเหมือนตัวเองเป๊ะด้วยความสงสัย
ครอบครัวทั้งครอบครัวพลันวุ่นวายไปหมด
หลินตั้นจวงและพวกกลับมากันเฉย ๆ ทำเอาทุกคนตั้งตัวไม่ทัน แต่ก็ดีใจจนลืมตัว