/>ร
,สไม่ใช่เพียงฉู่เทียนนัวที่ขนลุก แม้แต่อู๋ไป๋และพวกยังตาค้างกันถ้วน
ด้วยการโบกมือเรียวนุ่มขาวของเสี่ยวหลีเบา ๆ เพียงหนึ่งครั้ง
ผนังหินก็กลายเป็นดินโคลนราวจมูกห้วยลึกมหึมา ฉู่เทียนนัวถูกผนังหินกลืนกินไปทีละน้อย ๆ
ภาพน่าขนลุกนี้ทำให้ทุกคนรู้สึกหนังศีรษะชาซู่
ราวกับภูเขาทั้งลูกมีชีวิตขึ้นมา
ฉู่เทียนนัวร้องโหยหวนอย่างสิ้นหวัง ดิ้นรนสุดชีวิต แต่ร่างก็ไม่เป็นไปตามใจ จมลงในผนังหินทีละน้อย... จนหายวับไป กลืนหายเป็นเนื้อเดียวกับผนังหิน
ผู้บรรลุขั้นเซียนจวินระดับสมบูรณ์แบบ กลับจบสิ้นลงแบบนี้
สายตาทุกคนมารวมที่เสี่ยวหลี
แต่เสี่ยวหลีราวกับเพิ่งทำเรื่องธรรมดาสำหรับเด็กน้อยคนหนึ่ง บางทีเธออาจไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าสิ่งที่ตัวเองทำลงไปช่างน่าสะพรึงกลัวเพียงใด
ใบหน้าของเสี่ยวหลีเต็มไปด้วยความดีใจ... เพราะคนชั่วที่รังแกคุณพ่อไม่มีอีกแล้ว
อู๋ไป๋อดยิ้มขื่น ๆ ไม่ได้
ถ้าเขามีความสามารถแบบเสี่ยวหลี จะต้องหวั่นหวาดกลัว ๆ คิดมากทำน้อยแบบนี้ทำไม?
ว่ากันตามจริง ฝีมือย่อมคือทุกสิ่ง
ไม่ว่าโลกใบไหน ใครหมัดหนักกว่าคนนั้นมีสิทธิ์พูด
ด้วยเช่นนี้ เผ่าไฟ เผ่าเทพปีก เผ่าหิมะ ก็ถูกกวาดล้างสิ้นสุดลงโดยสิ้นเชิง
บางทีอาจมีเหลือรอดหลุดรอดอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ใช่เรื่องน่ากังวลอีกต่อไป... เมื่อชาวเผ่ามารได้รับอิสระคืน เหล่านั้นก็หนีตายไม่พ้นในไม่ช้า
ทุกคนลงสู่พื้น มองหน้ากันแต่ไม่มีใครพูดอะไร
ตอนนี้ทุกคนต่างก็งง ๆ
เผ่าไฟ เผ่าเทพปีก เผ่าหิมะถูกทำลายหมดสิ้นแล้ว... ต่อจากนี้พวกเขาควรไปทางไหนดี?
เสี่ยวชิงมองไปที่อู๋ไป๋: "ก้าวต่อไปเราจะเดินยังไง?"
"แดนเทพไม่ได้ส่งเฒ่าเต่าร้อยตัวมาฆ่าพวกเราหรือ? พวกเราฆ่าไปเยอะแล้ว แต่ก็ยังเหลืออีกพวกหนึ่ง ปล่อยให้พวกมันอยู่ในแดนมารไม่ได้... ตามฉันนะ ถึงเวลาที่เราต้องเปิดฉากโต้กลับแล้ว"
ซีเหมินหยุนอี้พูดขึ้นก่อนใคร
แต่อู๋ไป๋มองไปทางทิศใต้ "แดนมารกว้างใหญ่ขนาดนี้ เราจะตามหาเหล่าทูตเทพที่ไหนเล่า?"
"ไม่ต้องตามหา ไม่ใช่มีคนแอบกระซิบบอกข่าวให้พวกมันหรือ? เราก็รออยู่ที่เมืองเชียนฉยงนี่แหละ"
ซีเหมินหยุนอี้ว่า
ดวงตาอู๋ไป๋แลบแลป "อยากไปเที่ยวแดนเทพปลอมกันไหม?"
ทุกคนตกใจ