แสงดำระยับ ดาบกว้างในมือ
อู๋ไป๋กระชากดาบ พลังลมปราณน่าสยองพวยพุ่ง เอ่ยเสียงเย็นชา
“ฆ่า ไม่เว้นแม้แต่คนเดียว!”
เหวยซื่อหนิงตะโกนลั่น
“อู๋ไป๋ เก็บตัวไว้คนเดียวพอ ที่เหลือฆ่าทิ้งหมด”
ตอนนี้เขารู้ตัวแล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติ ผู้หญิงอ่อนหวานน่าสงสารคนนั้นทำให้เขาขนลุกซู่
อู๋ไป๋ ซีเหมินอวิ๋นอี้ และคนอื่น ๆ บุกเข้าปะทะอย่างดุเดือด
เหวยซื่อหนิงตั้งเป้าที่อู๋ไป๋ มองออกว่าอู๋ไป๋คือเสาหลักของกลุ่มนี้ ถ้าจับตัวอู๋ไป๋ได้ คนเหล่านี้ก็จะอยู่ในกำมือ
แต่เขากลับลืมเสี่ยวกวย
สำหรับเสี่ยวกวยแล้ว ไม่มีใครสำคัญไปกว่าอู๋ไป๋
ฉะนั้นใครก็ตามที่คิดจะทำร้ายอู๋ไป๋ เธอไม่มีวันเมตตาแน่นอน
เหวยซื่อหนิงเร็วสุดขีด แต่เสี่ยวกวยยิ่งเร็วกว่า
พริบตาเดียวก็มาอยู่ตรงหน้าแล้ว
เหวยซื่อหนิงตกใจจนวิญญาณแทบลอก พลังทั่วร่างพุ่งสูงจนน่าขนลุก
ยกฝ่ามือฟาดใส่เสี่ยวกวย
ลมฝ่ามือคำรามก้อง
เสี่ยวกวยเพียงยื่นนิ้วชี้แตะเบา ๆ
“บึม...”
แค่นิ้วเดียว แต่ปลดปล่อยพลังสายฟ้าน่าสยอง
เสียงระเบิดกึกก้อง สั่นสะเทือนฟ้าดิน
ลมฝ่ามือของเหวยซื่อหนิงถูกทำลายในพริบตา
พลังน่าสยองที่สู้ไม่ได้เกือบบิดเขาเป็นเกลียว
พร้อมเสียงร้องโหยหวนแสบแก้วหู เหวยซื่อหนิงทั้งตัวพวยพุ่งควันดำ ตกจากอากาศลงมา
เสี่ยวกวยแม้แต่จะเหลียวมองก็ไม่เหลียว สายตาหลุดไปที่เหวยเฮ่าราน
เหวยเฮ่ารานตกใจจนวิญญาณกระเด็น ขนลุกตรงขนทุกเส้น
ขั้นเซียนราชัน
หญิงสาวอ่อนหวานไร้ภัยคนนี้ แน่นอนว่าคือขั้นเซียนราชัน
ไม่เช่นนั้นเหวยซื่อหนิงจะไปสู้เธอไม่ได้แม้แต่หนึ่งเกม
ไม่ใช่แค่เหวยเฮ่าราน คนอื่นก็ตกตะลึงจนมึนงง
เซียนลึกลับฟ้าเก้าชั้น ถูกจัดการแบบนี้ง่าย ๆ งั้นเหรอ
ความกลัวงอกงามในใจ
ทุกคนหันไปมองเหวยเฮ่าราน
พวกเขาเกิดความคิดจะถอย ถ้าเหวยเฮ่ารานพยักหน้า เขาจะหันหนีวิ่งหนีโดยไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว
ทว่าแล้วเสียงร้องโหยหวนแสบแก้วหูดังขึ้น
คืออู๋ไป๋... ฟันเซียนลึกลับขั้นต่ำคนหนึ่งขาดเป็นสองท่อน
แน่นอน ถ้าสู้ตัวต่อตัว อู๋ไป๋แม้จะข้ามขั้นได้ก็คงไม่สะอาดเด็ดขาดแบบนี้
นี่ต้องยกความดีความชอบให้มิติชีวิต-มรณะ ของวิเศษแบบโกง
ซีเมินยุนอี้บอกว่าอู๋ไป๋เป็นพวกใช้โกง