แววตาอู๋ไป๋เย็นชา ไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ
กล้าส่งฮาเดสไปลอบทำร้ายหลินตั้นจวงและคนอื่น ๆ ตายสิบครั้งยังไม่พอ
ดีที่ตอนนี้หลินตั้นจวงมีพลังล้ำลึก หากนางเป็นแค่ขั้นสูงระดับมนุษย์ล่ะ? นั่นหมายความว่าฮาเดสคงทำสำเร็จแล้วใช่ไหม
จิตสังหารของอู๋ไป๋พลุ่งพล่าน จู่ ๆ ก็ยกมือขึ้น ตั้งใจจะจบชีวิตเย่จิ้งซูด้วยฝ่ามือเดียว
ทว่า ในตอนนั้นเอง องครักษ์ตระกูลข้างบ้านก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา
"ท่านอู๋ คุณหนูใหญ่ เมื่อกี้มีคนบุกเข้ามา แต่พวกมันเป็นผู้ฝึกยุทธ์ เคลื่อนไหวเร็วมาก พวกเราหยุดไว้ไม่อยู่ ปล่อยให้หนีไปได้"
อู๋ไป๋และหลินตั้นจวงสบตากัน
เรื่องนี้คงหนีไม่พ้นเย่จิ้งซู นางแกล้งเป็นบ้าอยู่ข้างหน้า พล่ามวุ่นวายน่ารำคาญ ขณะเดียวกันก็ส่งคนไปบุกตระกูลหลิน
อู๋ไป๋ถาม "คนที่บุกเข้ามาไปไหน?"
"พวกมันแค่เดินวนแถวโกดังด้านหลัง ตอนที่คนของเราเจอพวกมันก็หนีไปแล้ว"
โกดังด้านหลัง?
อู๋ไป๋มองไปที่ซีเหมินอวิ๋นอี้
ซีเหมินอวิ๋นอี้พูด "ฮาเดสอยู่ที่โกดังด้านหลัง"
อู๋ไป๋ระงับความโกรธในใจไม่อยู่แล้ว ยกมือขึ้น โซ่ชีวิตมรณะพุ่งออกจากฝ่ามือ พันรอบคอเย่จิ้งซูดั่งงู เหน็บแนมเสียงเย็น
"นี่คนของเจ้าใช่ไหม?"
โซ่ชีวิตมรณะรัดแน่นขึ้น เย่จิ้งซูถูกแขวนลอยกลางอากาศ หายใจลำบาก ใบหน้าแดงก่ำด้วยความอึดอัด พูดอย่างยากลำบาก
"ใช่ เป็นคนของข้า อู๋ไป๋ ข้าแค่อยากช่วยฮาเดส ไม่ได้มีเจตนาอื่น"
"เฮอะ... ข้าน้อยเร่ร่อนมาหลายปี เพิ่งเคยเจอผู้หญิงไร้ยางอายอย่างเจ้าเป็นครั้งแรก"