หลินตั้นจวงกล่าวเรียบ ๆ ว่า “หุ้นสิบเปอร์เซ็นต์ก็ทำให้เธอพอใจแล้วหรือ? อู๋ไป๋ยกหลิงเทียนกรุ๊ปให้ฉันทั้งบริษัท ฉันยังไม่เห็นจะย่ามใจเลย”
เย่จิ้งซูหน้าซีดเขียว กัดฟันแน่น
หลินตั้นจวงพูดเย็นชา “คุณหนูเย่ เธอยังไม่ได้ให้เลขบัญชีธนาคารฉันเลยนะ”
“หลิงเทียนกรุ๊ปตอนนี้มูลค่าตลาดเกินหมื่นล้าน เงินแค่สิบแปดล้านสองแสนห้าหมื่นเล็กน้อยนั่นไม่เห็นต้องพูดถึง ฉันจะให้เธอปรนนิบัติสามีฉันฟรี ๆ ตั้งนานไม่ได้ เดี๋ยวคนอื่นจะหาว่าฉันขี้เหนียว”
เย่จิ้งซูโกรธจนปอดแทบระเบิด
“คุณหนูหลิน วันนี้ฉันไม่ได้มาเพื่อเอาชนะด้วยวาจากับคุณ”
“โอ๋?” หลินตั้นจวงยิ้มอย่างมีเลศนัย “แล้วเธอมาทำอะไร?”
เย่จิ้งซูเปลี่ยนท่าทีทันควัน ปล่อยกลิ่นอายกร้าวเกรี้ยวออกมาทั่วร่าง “ฉันมาเพื่อบอกคุณว่า คุณไม่คู่ควรกับอู๋ไป๋”
หลินตั้นจวง: ???
ทุกคนงงเป็นไก่ตาแตก
เย่จิ้งซูกล่าวว่า “อู๋ไป๋เป็นจอมยุทธ์จักรพรรดิผู้เลื่องชื่อ ส่วนคุณเป็นอะไร? ถึงตระกูลหลินจะรวย แต่สิ่งเหล่านี้สำหรับผู้ฝึกยุทธ์แล้วได้มาง่ายดายดั่งพลิกฝ่ามือ”
หลินตั้นจวงจ้องอย่างขบขัน “แล้วขอถามว่าใครคู่ควรกับอู๋ไป๋?”
“ก็ฉันไง เธอคงนึกไม่ถึงแน่ ตอนนี้ฉันก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์เหมือนกัน ต่อให้เธอเก่งกาจแค่ไหน ต่อหน้าผู้ฝึกยุทธ์ก็ไร้ค่า”
หลินตั้นจวงมีสีหน้าพิลึก
ซีเหมินอวิ่นซีอดไม่ไหว หลุดขำพรืดออกมา