"ทุกคนไม่ต้องห่วง! พวกเราสบายดี อีกเก้าวันจะกลับบ้านนะ"
อู๋ไป๋พิมพ์ข้อความส่งไป
"พี่ ตอนนี้อยู่ไหน? พาสะใภ้ไปเที่ยวชมวิวหรือเปล่า?"
อู๋ไป๋ยิ้มขื่น ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีสิ
แต่แจ้งข่าวดีไม่แจ้งข่าวร้าย อู๋ไป๋ตอบกลับ: "ใช่ รอเราอยู่ที่บ้านนะ อีกไม่นานก็กลับ"
"ไอ้อู๋ นายทายสิว่าฉันอยู่ไหน?"
ซีเหมินอวิ๋นอี้ตอบข้อความในที่สุด
"นายอยู่ไหน?"
ซีเหมินอวิ๋นอี้ว่า: "ฉันกับเสี่ยวชิงอยู่เขาหลูซาน เพิ่งกวาดล้างเผ่าเลือดไปหมาด ๆ"
อู๋ไป๋: ???
สองคนนี้เล่นไปกวาดล้างเผ่าเลือดโดยไม่บอกไม่กล่าวกันเลยนะ
"ไอ้เบ๊อะ นายสัญญากับฉันว่ายังไง? ตกลงกันแล้วว่าจะพาชิงหลวนกลับบ้านอย่างปลอดภัย ถ้าฉันจำไม่ผิด การกลับเมืองจิ้นเจียงไม่ได้ผ่านเขาหลูซานนะ"
ซีเหมินอวิ๋นอี้ว่า: "นี่ไม่ได้โทษฉันนะ ฉันกับชิงหลวนตั้งใจจะกลับบ้าน แต่ตอนผ่านเมืองเล็ก ๆ เมืองหนึ่ง เจอพวกเผ่าเลือดกำลังทำร้ายสิ่งมีชีวิต ถ้าเป็นนาย นายจะทนได้ไหม?"
"หัวเสียเลย ฉันกับชิงหลวนเปลี่ยนเส้นทางมาที่เขาหลูซาน แล้วก็กวาดล้างเผ่าเลือดซะเลย"
อู๋ไป๋: "..."
"ทำได้สวย!"
"พวกนายสองคนไม่เป็นไรนะ?"
ซีเหมินอวิ๋นอี้ตอบ: "ไม่เป็นไร เผ่าเลือดนี่ไม่มีใครสู้ได้เลยสักคน จะบอกให้นะ เปลวไฟนรกเก้าชั้นของฉันเนี่ยมันเป็นจุดอ่อนของเผ่าเลือดชัด ๆ"
"ฉันฆ่าเผ่าเลือดนี่ง่ายกว่าเผ่าอื่นตั้งเยอะ เรียกว่ากดอยู่ฝ่ายเดียวเลย จะบอกให้นะไอ้อู๋ ไอ้เสี่ยวชิงนี่ก็ใช้วิชาธาตุไฟเป็น ยังกับน่ากลัวกว่าเปลวไฟนรกเก้าชั้นของฉันอีก"