ได้ยินเสียงโวยวายของซีเหมินหยุนอี้อู๋ไป๋พวกนั้นก็เผลอเงยหน้ามองไปตามสัญชาตญาณ แล้วก็ได้แต่ตะลึงไปตาม ๆ กัน
เท้าทั้งสองข้างของเย่เต๋อชิวแทบจะถูกกระบี่ของอู๋ไป๋บั่นจนพังยับเยิน
แต่เจ้าแก่เฒ่านี่ ตอนนี้หน้าดำคร่ำเครียด ตาแดงก่ำราวกับไฟลุก แถมยังฉีกเสื้อผ้าตัวเองพลางคลานเข้าไปหาโม่ซิงเยว่
เย่หลินเจียงหน้ายิ้มยิงฟัน เปลือยกายเข้าไปถลาใส่โม่ซิงเยว่ตรง ๆ ภาพแบบนี้ช่างน่าดูจนทนมองไม่ไหวจริง ๆ
โม่ซิงเยว่โกรธแทบตาย อับอายจนอยากจะตาย ยกฝ่ามือขึ้นปัดไปหนึ่งที ไอมารก็ซัดกระจาย
เปรี้ยง!
กระแทกเย่หลินเจียงกระเด็นบินออกไปจนได้
ฝีมือของโม่ซิงเยว่นั้นด้อยกว่าเย่หลินเจียงอยู่มาก แต่ตอนนี้เย่หลินเจียงเสียสติไปแล้ว มีเพียงแรงปรารถนาดั้งเดิมอยู่ในหัว จึงไม่ใช่คู่มือของโม่ซิงเยว่อย่างแน่นอน
ซีเหมินหยุนอี้ยิ้มเจ้าเล่ห์: "ผู้หญิงคนนี้เห็นร่างกายคนไปตั้งเยอะ ไม่รู้ว่าจะเป็นตากุ้งยิงรึเปล่านะ? ฮี่ๆ..."
ไม่ใช่แค่คนนอกหรอก แม้แต่ลูกน้องของโม่ซิงเยว่เองก็พลาดท่าโดนยา
ทั่วทั้งค่ายทหาร นอกจากอาธีน่าแล้ว ก็มีโม่ซิงเยว่ที่เป็นผู้หญิงแค่คนเดียว
พวกผู้ชายที่โดนยาเข้าไป ไม่ไปหาโม่ซิงเยว่แล้วจะไปหาใคร?
พวกนั้นคลุ้มคลั่งราวกับบ้า ระดมกันพุ่งเข้าใส่โม่ซิงเยว่
โม่ซิงเยว่โกรธจนแทบระเบิด อับอายจนอยากจะตาย
"พี่ ๆ เอาเลย! ข้าเชียร์พวกนายเลย จับโม่ซิงเยว่ได้มีเนื้อกินแน่นอน"
ซีเหมินหยุนอี้ยิ้มเจ้าเล่ห์ ตื่นเต้นจนโบกกำปั้นไปมาแอบเชียร์พวกนั้นอยู่เงียบ ๆ
อาธีน่าเริ่มสงบสติอารมณ์ลงทีละน้อย จู่ ๆ ก็เห็นผู้ชายเปลือยเป็นกลุ่มใหญ่ อึ้งไปเลย