สิ่งที่ฉู่สวินพูดไม่ผิด อู๋ไป๋ยังคงอดกลั้นอยู่ตลอดมา เพราะกังวลว่าจะกระทบการฝ่าฝืนของคนอื่น
ถ้าเขาจะดูดซับเลือดจักรพรรดิพวกนี้ ก็คงไม่มีเรื่องอะไรของเสี่ยวชิงกับพวกมันอีก
โชคดีที่กิเลนไฟกับหเยี่ยนอู๋ซวงบูชายัญหลอมชางหยาไปก่อนแล้ว ไม่งั้นที่เหลือยังไงก็ไม่พอให้อู๋ไป๋ฝ่าฝืน
ภายในกระถางสี่ผู้ศักดิ์สิทธิ์ เลือดจักรพรรดิสีทองคลอเคลื่อน ไหลไปหาอู๋ไป๋
อู๋ไป๋แสดงให้ทุกคนเห็นแบบจัดเต็มว่าอะไรคือกลืนทั้งก้อนดื่มทั้งถัง
เลือดจักรพรรดิที่คลอเคลื่อนค่อย ๆ ลดลง
พลังอากาศบนตัวอู๋ไป๋แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
เวลาผ่านไปอีกครึ่งเดือน
เลือดจักรพรรดิในกระถางสี่ผู้ศักดิ์สิทธิ์แห้งเกือบหมดแล้ว
แต่อู๋ไป๋ก็ยังไม่มีสัญญาณว่าจะฝ่าฝืน
ใบหน้าของฉู่สวินเคร่งขรึมลง "แย่แล้ว เลือดจักรพรรดิไม่พอ"
เสี่ยวชิง ซีเหมินอวิ๋นอี้ และหลินตั้นจวงก็เริ่มเป็นห่วงขึ้นมาเหมือนกัน
"ตอนนี้จะทำยังไง?"
ฉู่สวินขมวดคิ้ว มองตรงมาที่อู๋ไป๋ "นายยังรออะไรอยู่?"
เสี่ยวชิงกับอีกสองคนมองฉู่สวินด้วยความงงงวย
ฉู่สวินเอ่ยว่า "อู๋ไป๋ ลงมือเถอะ...ฆ่าหนึ่งคนเพื่อช่วยคนหมื่นคน คุ้มแล้ว"
"แม่ทัพคนหนึ่งสำเร็จด้วยกระดูกคนหมื่น ตอนแบบนี้อย่าเพิ่งใจอ่อน"
พวกเสี่ยวชิงเข้าใจทันที ที่จริงฉู่สวินกำลังบอกให้อู๋ไป๋บูชายัญหลอมทวีปเทพเผ่านี่เอง
แต่อู๋ไป๋จะทำแบบนั้นจริงเหรอ? นั่นมันสรรพชีวิตนับพันล้านนะ
"เกรี้ยว!! เกรี้ยว!! เกรี้ยว!!!"
ทันใดนั้น ท้องฟ้าก็สั่นสะเทือน แผ่นดินแตกร้าว
ทั้งฟากฟ้ามืดมิดไปหมด
แผ่นดินพังทลายต่อเนื่องกัน
นี่คือฟ้าถล่มแผ่นดินทลายอย่างแท้จริง