มุมปากของฉู่ซวนกระตุกเบา ๆ ไม่กี่ครั้ง
"พวกนายอยากดูจริงเหรอ"
กิเลนเพลิงกับเหยียนอู๋ซวงพยักหน้ารัว
ฉู่ซวนยิ้มมุมปากเล็กน้อย แล้วยกมือปรามทั้งสองคนลงทันที
"ปัง! ปัง!"
สองคู่เท้า สองคนกระเด็นหายไปจนมองไม่เห็นแม้แต่เงา
"ให้ดูก็ดู ชอบดูความครึกครื้นไม่กลัวเรื่องใหญ่จริง ๆ"
จิ่วโหยวพูดด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข "ที่รัก งั้นฉันไปนะ... จำไว้นะ นายเป็นหนี้ฉันจุ๊บหนึ่งที"
ฉู่ซวนถอนหายใจลึก ๆ ทั้งหมดนี่ไม่มีสักคนที่จะทำให้ได้ใจ
เวลาล่วงเลยไปราวม้าขาวผ่านหน้าต่าง
เวลาหนึ่งเดือนผ่านพ้นไปในพริบตา
วันนั้น ฉู่ซวนที่นอนแผ่หลับอยู่บนก้อนเมฆกะพริบตาลุกขึ้นนั่ง ก้มมองลงไปด้านล่าง
เห็นเลือดจักรพรรดิสีทองภายในหม้อสี่ผู้ศักดิ์สิทธิ์เดือดพล่านขึ้นมาทันที
"อย่าให้พวกแกสองคนมาทำให้อู๋ไป๋เสียหน้าที่นะ"
ฉู่ซวนโบกมือ เสี่ยวชิงกับซีเหมินพุ่งออกมาจากหม้อสี่ผู้ศักดิ์สิทธิ์ทันที
เลือดจักรพรรดิสีทองแปรเป็นมังกรน้ำสองตัว เคล้าคลึงรอบสองคนอย่างบ้าคลั่ง
พลังบนตัวทั้งสองแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
มังกรทองที่บิดตัววนรอบทั้งสองก็หดเล็กลงอย่างรวดเร็ว ราวกับถูกดูดกลืนเข้าไป
ฉู่ซวนยกมือวางเจิ้น
เจิ้นใหญ่ปกคลุมทั้งสองคนแยกกัน
ผ่านไปสามวัน
พลังของทั้งสองทรงพลังขึ้นยิ่งกว่าเดิม มังกรทองที่วนรอบตัวหายสิ้นไปทั้งหมดแล้ว
ฉู่ซวนหยิบแจกันหยกสีขาวออกมา หยดของเหลวใสวิบวับสองหยดพุ่งออกมา ซึมลงไปตามกลางคิ้วของทั้งสอง
นั่นคือน้ำจักรวาลที่สกัดแล้ว
"ตูม!!!"
ทันใดนั้น ปราณอัปมงคลที่น่าสะพรึงกลังพวยพุ่งออกจากตัวซีเหมินหยุนอี้