หอกคู่เปล่งประกายสีทองอร่าม ภายใต้การควบคุมของมั่วจี้หู พุ่งตรงไปยังซีเหมินอวิ้นอี้ที่ถูกแรงสั่นสะเทือนถอยกรูด
อู๋ไป๋ร่างพลันวูบหายไป ก่อนที่หอกคู่จะเสียบทะลุร่างซีเหมินอวิ้นอี้ เขายื่นสองมือออกมาอย่างสายฟ้าแลบคว้าปลายหอกเอาไว้ได้ทัน
ซีเหมินอวิ้นอี้ตกใจจนหน้าซีด เมื่อครู่เขากลัวจริง ๆ
อาธีน่าและมู่จิ่วโจวก็ตกใจไม่น้อยเหมือนกัน
ถ้าไม่อู๋ไป๋คว้าหอกคู่นั้นไว้ได้ ซีเหมินอวิ้นอี้คงตายไปแล้ว
เห็นหอกคู่ถูกอู๋ไป๋จับไว้ มั่วจี้หูส่งเสียงเย็นชา พลางประสานมือเป็นเงามือ
หอกในมืออู๋ไป๋พลันเปล่งแสงเจิดจ้าออกมา เสียงดังกรี๊ดกร๊าด พยายามจะสะบัดมืออู๋ไป๋ให้หลุด
อู๋ไป๋ส่งเสียงเย็นชาออกมาคำหนึ่ง
ปราณแท้จริงพลุ่งพล่าน ดั่งคลื่นยักษ์ซัดฝั่ง กดข่มไว้อย่างสุดกำลัง
ภายใต้การกดข่มด้วยพลังอันน่ากลัวของอู๋ไป๋ แสงทองบนหอกค่อย ๆ หดหายไป แล้วก็สงบลง
มั่วจี้หูเห็นเช่นนั้น สีหน้าเปลี่ยนไปทันที
"ชัว!"
เขาควบคุมหอกอีกเล่มหนึ่ง พุ่งตรงไปยังกลางหลังของอู๋ไป๋ทันที
อู๋ไป๋สะบัดสองมือ หอกคู่นั้นถูกแช่แข็งทันที แล้วก็สงบลง
เขาหันตัวอย่างรวดเร็ว กวัดแกว่งหอกคู่ในมือฟาดไปทางด้านหลัง
เสียงดังปัง ประกอบประกายไฟกระจาย
หอกที่พุ่งมาตรง ๆ ถูกหอกคู่ในมืออู๋ไป๋ปัดกระเด็นออกไป
อู๋ไป๋ฉวยโอกาสรีบลบรอยประทับที่มั่วจี้หูทิ้งไว้บนหอกอย่างรวดเร็ว แล้วเก็บมันเข้าไปในแหวนมิติ
มั่วจี้หูสัมผัสได้ชัดเจนว่าตนสูญเสียการควบคุมหอกสองเล่มในนั้นไป อดไม่ได้ที่จะคำรามด้วยความโกรธ
เห็นอู๋ไป๋จ้องไปที่หอกอีกเล่มหนึ่ง มั่วจี้หูใจสั่น รีบเรียกมันกลับมา