"อาจารย์ปู่รักข้าที่สุด"
เฉินฟ่างเอ่ยด้วยความพึงพอใจ ยื่นกล่องเก็บความร้อนเปล่าให้อู๋ไป๋
อู๋ไป๋รับมาด้วยความสงสัย ดมโดยไม่รู้ตัว กลิ่นสมุนไพรชั้นยอดเข้มข้นตลบอบอวล
บ้าจริง!
หลิวมู่ไป๋เติมสมุนไพรชั้นยอดลงในซุป ดังนั้นสีหน้าของเฉินฟ่างจึงดีขึ้นเร็วเช่นนี้
สะเพร่า!
รู้อย่างนี้แอบดื่มระหว่างทางดีกว่า
อู๋ไป๋เบ้ปาก "พี่หลิวยังรักพวกเจ้าจริง ๆ ถึงกับเติมสมุนไพรชั้นยอดในซุปปลา"
"อาจารย์ปู่คนนั้นปากแข็งใจอ่อน ที่จริงแล้วท่านปกป้องพวกเรามาก"
อู๋ไป๋ไม่คิดเล็กคิดน้อยอีก เปลี่ยนเรื่องถามว่า "เมื่อกี้ในโทรศัพท์ไม่ชัดเจน คนจากหออสูรทมิฬตอนจากไปพูดอะไร?"
"พวกเขาบอกให้ท่านรอข่าว"
"แค่นั้น?"
เฉินฟ่างพยักหน้า "แค่นั้น"
"คนที่ปรากฏตัวในหออสูรทมิฬคือใคร?"
เฉินฟ่างตาวาววับเล็กน้อย กล่าวว่า "ชายชราสองคน ฝีมือสูงส่งนัก ทั้งสองร่วมมือสู้กับข้าคนเดียว สามร้อยกระบวนท่า ข้าจึงบาดเจ็บ"
อู๋ไป๋มองเขาด้วยรอยยิ้มเยาะ
"ฝีมือสูงส่งนัก? สองคนร่วมมือสู้กับเจ้าสามร้อยกระบวนท่าจึงบาดเจ็บ?"
เฉินฟ่างหน้าไม่แดงใจไม่เต้น พยักหน้า "อืม"
อู๋ไป๋ส่ายหัว ค่อนข้างพูดไม่ออก
พี่เฉินคนนี้ช่างรักหน้ายิ่งนัก
"เจ้าไม่ได้บอกว่าเจ้าเป็นศิษย์ของจักรพรรดิมีด?"
เฉินฟ่างกล่าวอย่างภาคภูมิ "แน่นอนว่าไม่ ข้าเฉินฟ่างยืนหยัดท้าฟ้าดิน เดินยุทธภพ จะอาศัยชื่ออาจารย์ปู่ได้อย่างไร"