"นายถามว่าเจ้านายของฉันคือใคร บอกไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก เธอกับเขาต่างกันราวฟ้ากับเหว คนระดับบางคนน่ะ เธอไม่มีวันสัมผัสได้"
อู๋ไป๋ฟังถ้อยคำดูถูกเหยียดหยามของอีกฝ่ายแล้วหัวเราะออกมาซะงั้น
"เจ้านายนายคือชางหยา? ฉานเสวี่ย์? หรือเทพผู้พิทักษ์องค์ไหนอีก?"
จักรพรรดิลม (จักรพรรดิแห่งลม) ตาโตควันทันที มองอู๋ไป๋ด้วยความไม่เชื่อสายตา
"นะ นาย... นายเป็นใครกันแน่?"
อู๋ไป๋ยิ้มเย็น "ฉันเป็นใคร? ตามที่พูดไปเมื่อกี้ คนระดับบางคนนายไม่มีวันสัมผัสได้... ดังนั้น บอกไปว่าฉันเป็นใคร นายก็อาจจะไม่รู้จักอยู่ดี"
"จริง ๆ ฉันก็ไม่ค่อยสนใจหรอกว่าเจ้านายนายเป็นใคร ถ้าไม่ยอมบอกก็ช่างเถิด แต่มีเรื่องหนึ่งที่นายต้องตอบฉัน... นายซุ่มอยู่ที่นี่ เพื่อใช้เหง้าไทฉู่จี้อี้หน่อยสร้างร่างแท้ใหม่ใช่ไหม?"
จักรพรรดิลมพูดเสียงเย็น "เธอรู้อยู่แล้ว ทำไมต้องถาม?"
"การสร้างร่างแท้ใหม่ นอกจากเหง้าไทฉู่จี้อี้หน่อย ยังต้องใช้ศิลาเจ็ดสีหลี่หลิวด้วย"
จักรพรรดิลมตกใจนิดหน่อย "นายรู้แม้แต่เรื่องนี้ด้วยเหรอ"
"ดังนั้น นายก็รู้ว่าฉันกำลังจะถามอะไร"
"นายอยากได้ศิลาเจ็ดสีหลี่หลิวใช่ไหมล่ะ?" สายตาจักรพรรดิลมเลื่อนไปที่เทียเจชุย "นายอยากสร้างร่างทองคำใหม่ให้เธอใช่ไหม?"
อู๋ไป๋พยักหน้าเบา ๆ
"จิตวิญญาณดาบ... สุดยอดแห่งเหล่าร่างจิตวิญญาณ... ถ้าเธอสร้างร่างทองคำใหม่ได้ อนาคตจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตไร้พ่ายได้ แต่นายรู้ไหม นอกจากรากบัวไท่ฉูจี้อี้กับศิลาแก้วเจ็ดสีแล้ว ยังต้องการสถานที่พิเศษด้วย"
อู๋ไป๋พูดเรื่อยเปื่อย "สถานที่พิเศษที่นายพูดถึง ก็คือพื้นที่ที่เกิดจากกระดูกเต๋าแห่งนี้สินะ?"