อู๋ไป๋ขมิบตาลงเล็กน้อย
ถ้าสิ่งที่จักรพรรดิลมพูดเป็นความจริง แปลว่าชางหยากับพวกนั้นคิดกบฏต่อเขาไม่ใช่แค่วันสองวันแล้ว
การสร้างผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิขึ้นมาหนึ่งคน แม้จะคัดเลือกอสูรร้ายอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์สุดยอดจากทั่วทุกภพมาก็ตาม ย่อมต้องใช้เวลา และต้องใช้เวลาอันยาวนานมาก
ยิ่งไปกว่านั้น จากการที่พวกนั้นสมคบแผนการกับแดนวัฏฏะ แสดงว่าพวกนั้นไม่ได้แค่อยากกบฏต่อเขา แต่ต้องการทั้งจักรวาล
ชางหยากับพวกนั้น สิ่งที่สมปรารถนายิ่งใหญ่นัก
หรือไม่ก็ไม่ใช่ว่าพวกนั้นทะเยอทะยานเกินไป แต่เป็นไปได้สูงว่ามีใครบางคนอยู่เบื้องหลังสั่งการอยู่
เบื้องหลังชางหยาเป็นคนเดียวหรือกลุ่มคน?
จะเป็นสำนักเต้าหรือเปล่า?
แต่ไม่ช้าอู๋ไป๋ก็ส่ายหัว ปัดความคิดนั้นทิ้ง
เป็นสำนักเต้าไม่ได้หรอก ต่อหน้าฉู่สวิน สำนักเต้าก็เทียบเท่าน้องเล็กเท่านั้น...ถ้าเรื่องนี้รู้ไปถึงหูฉู่สวิน สำนักเต้าสักร้อยแห่งก็ยังไม่พอให้ฉู่สวินสังหาร เขาไม่มีปากกล้าขนาดนั้นหรอก
แต่สำนักเต้าย่อมเล่นบทบาทที่ไม่สะอาดในเรื่องนี้แน่นอน อาจถูกใครบางคนควบคุมอยู่ หรือไม่ก็ถูกคนอื่นใช้เป็นเครื่องมือ
อู๋ไป๋นวบขมับ แล้วมองไปที่จักรพรรดิลม "เจ้าพูดต่อสิ หลังจากที่พวกเจ้าลงมือลอบโจมตีอู๋ไป๋แล้วเกิดอะไรขึ้น?"
จักรพรรดิลมเอ่ยเสียงเบาๆ "อู๋ไป๋แข็งแกร่งเกินไป ทุกคนต่างประเมินเขาต่ำเกินไป รวมถึงเจ้านายของข้าด้วย...จะบอกว่าพวกเราลอบโจมตีล้อมสังหารอู๋ไป๋ ยังไม่เท่ากับบอกว่าพวกเราวิ่งเข้าไปหาความตายเองเลยดีกว่า"
"หลังจากที่ข้าไต่ถึงขั้นจักรพรรดิ ข้าเดินดงไปทั่วนับไม่ถ้วนภพ แทบหาคู่ต่อสู้ได้ยากยิ่ง...แต่กลับต้านอู๋ไป๋ได้ไม่ถึงหนึ่งเพลง แม้แต่ใบหน้าของเขายังมองไม่ทันเห็นชัดก็ถูกฟันสังหาร ความงามของดาบนั้นจนถึงทุกวันนี้ยังเป็นฝันร้ายของข้าอยู่"