กู่อวิ๋นเฟิงแข็งแกร่งมาก เขาอยู่ขั้นเซียนลึกลับระดับสูง ผู้ที่เดินได้อย่างไม่มีใครขวางในแดนเซียน
แต่อู๋ไป๋ที่ปลดปล่อยพลังเกล็ดมังกรออกมา กลับอยู่ในขั้นเซียนลึกลับฟ้าเก้าชั้น
เมื่อเผชิญหน้ากับหอกสายฟ้าที่อู๋ไป๋ทิ้งพุ่งเข้ามา กู่อวิ๋นเฟิงตะโกนกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว
เขาได้กลิ่นอายแห่งความตาย
กู่อวิ๋นเฟิงดันพลังการบำเพ็ญทั้งหมดจนถึงขีดสุด กำปั้นทั้งสองข้างผลักออกไปพร้อมกัน พลังที่น่าสะพรึงกลัวพุ่งเข้ามาเหมือนก้อนเมฆก่อตัว
แต่หอกสายฟ้ากลับเจาะทะลุร่างเขาได้อย่างง่ายดาย ตอกตรึงเขาไว้กับพื้น
ขั้นเซียนลึกลับย่อมไม่มีทางถูกฆ่าง่าย ๆ แน่นอน
กู่อวิ๋นเฟิงยังคงดิ้นรน
แต่เสียงระเบิดดังขึ้นหนึ่งครั้ง หอกสายฟ้าระเบิดออกอย่างรุนแรง สายฟ้าที่น่ากลัวฉีกร่างเขาออกเป็นเสี่ยง ๆ ในทันที
แสงสีทองหนึ่งสายบินออกจากร่างที่แตกกระจัดกระจาย
นั่นคือจิตวิญญาณเทพของกู่อวิ๋นเฟิง
เมื่อการบำเพ็ญถึงขั้นเช่นนี้ หากจิตวิญญาณเทพหนีรอด ก็ยืมร่างอื่นเกิดใหม่ได้
อู๋ไป๋ปล่อยญาณออกมา เตรียมขังและสังหารจิตวิญญาณเทพของกู่อวิ๋นเฟิง
แต่เถียวฉุยเร็วกว่าเขา เปิดปากดูดเข้าหนึ่งครั้ง กลืนจิตวิญญาณเทพของกู่อวิ๋นเฟิงลงท้องไปโดยตรง
เสี่ยวชิงและซีเหมินอวิ๋นอี้ไม่ได้ยินอะไร
แต่อู๋ไป๋ฝึกฝนญาณมา จึงได้ยินเสียงร้องโหยหวนอันดุร้ายและหวาดกลัวของกู่อวิ๋นเฟิงก่อนตายได้อย่างชัดเจน
จิตวิญญาณเทพถูกทำลาย แม้แต่เส้นทางการกลับชาติมาเกิดก็ถูกตัดขาด
เถียวฉุยใช้มือหนึ่งกดครึ่งร่างจิตวิญญาณของฉางคงไว้ ขยับปากเล็ก ๆ สองสามครั้ง เหมือนบอกว่าอร่อยดี