เปลวเพลิงมารอันน่าสะพรึงกลัวพวยพุ่งอย่างบ้าคลั่ง ปกคลุมร่างของหลินตั้นจวงไว้
คนภายนอกไม่อาจเห็นร่างของหลินตั้นจวงอีกต่อไป
หลินตั้นจวงหยิบเกล็ดมังกรออกจากแหวนมิติ ปล่อยพลังกระตุ้น
เกล็ดมังกรระเบิดแสงสีทองเจิดจ้า
ร่างของหลินตั้นจวงถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีทอง เกล็ดมังกรในมือค่อย ๆ เลือนหาย กลายเป็นกระแสลมไหลซึมเข้าสู่ฝ่ามือของนาง
คนอื่นมองไม่เห็น แต่อู๋ไป๋ใช้สัมผัสเทพตรวจสอบความเคลื่อนไหวของหลินตั้นจวง
แม้ภายนอกเขาจะดูไม่แสดงปฏิกิริยาใด แต่ในใจกลับเป็นห่วงยิ่งกว่าใคร
นี่คือครั้งแรกที่ใช้เกล็ดมังกร เขากลัวเกรงว่าจะเกิดอะไรผิดพลาด
เห็นเพียงเกล็ดมังกรไหลเข้าสู่ฝ่ามือ แสงสีทองรอบกายของหลินตั้นจวงก็พลันจางหาย กลับทำให้ผิวของนางเรืองรองด้วยลวดลายแปลกประหลาดสีทอง
กลิ่นอายของหลินตั้นจวงยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อย ๆ ไต่ระดับสูงขึ้นไม่หยุด
นางค่อย ๆ หลับตาลง เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาทั้งคู่กลายเป็นเปลวไฟสีแดงฉานพวยพุ่ง เส้นผมทั่วศีรษะพลิ้วไหวราวกับเปลวเพลิงมาร
เสื้อผ้าบนร่างของนางก็เปลี่ยนไป ราวกับมีเลือดไหลซึม ระเบิดแสงสีแดงเจิดจ้า
อู๋ไป๋เต็มไปด้วยความตกตะลึง เพราะเสื้อผ้าของหลินตั้นจวงกลายเป็นเกราะสีแดงเลือด ราวกับประกอบขึ้นจากใบไม้ทีละใบ
นี่คือเกราะที่อู๋ไป๋เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก แต่ก็มองออกว่าไม่ธรรมดา
เจ้าผู้อาวุโสให้ของดี ๆ กับภรรยาซื่อบื้อของเขามากมายแค่ไหนกัน?
สิ่งนี้ไม่มีทางเป็นของหลินตั้นจวงเอง ได้มาจากราชันอ๋าวเท่านั้น
"ตูม!"
กลิ่นอายของหลินตั้นจวงขึ้นถึงขั้นน่าหวาดกลัวแล้ว