อาธีน่านิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วถามขึ้นว่า "เธออยากให้ฉันไปกับเธอที่ไหน?"
"แดนอำมหิตกว้างขนาดนี้ จะไปที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น"
"เธอจะทิ้งพวกเราไปคนเดียวแบบนี้เลยเหรอ?"
ซีเหมินหยุนอี้หัวเราะเย็น "เธอเข้าใจถูกแล้วหรือเปล่า อู๋ไป๋แย่งหัวใจไฟของฉันไปต่างหาก เขาเป็นคนทิ้งฉันก่อน"
"ฉันถามเธอเป็นครั้งสุดท้าย จะไปกับฉันหรือไม่?"
อาธีน่าจ้องหน้าเขา "เธอไม่ใช่ซีเหมินหยุนอี้ แล้วเธอเป็นใครกันแน่?"
ทันใดนั้นสีหน้าซีเหมินหยุนอี้เต็มไปด้วยความดูถูก "ไม่อยากไปกับฉันก็พูดมาตรง ๆ สิ จะหา excuses โง่ ๆ แบบนั้นมาอ้างทำไม?"
"เสี่ยวหย่า เธออย่าลืมว่าเธอไม่ใช่เชลยที่อู๋ไป๋จับมา ถ้าไม่ใช่ฉัน กับนิสัยแบบเขา เธอถูกใช้เป็นเครื่องสังเวยไปนานแล้ว"
"พวกเราทั้งเก้าคนมาจากโลกเพื่อมาที่แดนอำมหิต เธอลองคิดดูสิ หลินตั้นจวงตอนนี้เป็นเจ้าผืนแดนตะวันตก อู๋ไป๋ฝึกปราณก้าวหน้าขนาดก้าวกระโดด ตอนนี้ก็เป็นแม่ทัพใหญ่แห่งดินแดนตะวันตก แล้วพวกเราได้อะไรบ้าง?"
"วันนี้ฉันถึงได้เข้าใจ อู๋ไป๋แค่ใช้พวกเราเป็นลูกน้อง เป็นเครื่องมือเท่านั้นแหละ"
อาธีน่าขมวดคิ้วเรียวบาง "ลูกสาวอู๋ไป๋ชื่ออะไร?"
"ถังถัง ส่วนเจ้ากลมน้อยก็เป็นอสูรวิญญาณสายฟ้า"
สีหน้าอาธีน่าเปลี่ยนไปเล็กน้อย
คนคนนี้เป็นซีเหมินหยุนอี้จริง ๆ แต่กลับทำให้เธอรู้สึกแปลกหน้ามาก
"เสี่ยวหย่า ไปกับฉันเถอะ"
อาธีน่าคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "รออู๋ไป๋ตื่นก่อนได้ไหม ให้เขาอธิบายให้เธอฟังให้ชัดเจน ถ้าเป็นอย่างที่เธอพูดจริง ฉันจะไปกับเธอ"