หยวนเหิงรับไปเปิดดู พลันโทสะพลุ่งขึ้นมา
ท่านหยวน ข้าน้อยพามู่มู่ไปด้วย ไว้เจอกันใหม่! รอข้ากลับมา จะดื่มกับท่านอีก — อู๋ไป๋ทิ้งข้อความไว้
หยวนเหิงทั้งโกรธทั้งตกใจจนแทบคลั่ง
แดนอัสนีมารร้ายอันตรายนัก ไอ้เจ้าเล่ห์อู๋ไป๋นี่จะพาศิษย์รักของเขาไปได้ยังไง
โทษที่เขาประมาทเอง ควรนึกให้ได้ตั้งนานแล้วว่าอู๋ไป๋ไม่ใช่คนยอมแพ้ง่าย ๆ
"ไปจองตั๋วเครื่องบินไปเมืองจิ้นเจียงให้ข้า เดี๋ยวนี้ ทันที บัดเดี๋ยวนี้!"
หยวนเหิงตะโกนลั่น กระทืบเท้าด้วยความโกรธ
— ส่วนตอนนี้ อู๋ไป๋กับเหลยมู่มู่ไม่ได้อยู่ที่หลงกั๋วแล้ว ทั้งคู่ไปถึงประเทศเกาะแล้ว
อู๋ไป๋มาที่นี่เพื่อรักษาสัญญา สังหารอันดับหนึ่งแห่งประเทศเกาะ นามว่าชิมาดะมูระ
ครั้งก่อนที่เขาจากประเทศเกาะไปเคยพูดไว้ว่า จะกลับมาฆ่าชิมาดะมูระให้ได้
ตอนนี้ เขามาแล้ว
ช่วงบ่าย อู๋ไป๋กับเหลยมู่มู่ก็ขึ้นเครื่องกลับหลงกั๋ว
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ข่าวสะเทือนวงการยุทธ์ทั้งในและนอกประเทศก็ดังกระฉ่อน
ชิมาดะมูระตายแล้ว
ตายด้วยน้ำมืออู๋ไป๋
อู๋ไป๋ตามหาชิมาดะมูระจนพบ ฟันหัวขาดด้วยดาบเดียว แล้วจากไปอย่างสง่างาม
รวมเวลาไม่ถึงนาที
วันรุ่งขึ้น ข่าวสะเทือนวงการยุทธ์ก็แพร่สะพัดไปทั่ว
กองบัญชาการใหญ่ขององค์กรนักฆ่าฉาวโฉ่ สำนักอันลัว ถูกคนล้างบาง สังหารไม่เหลือแม้แต่ไก่กับหมา
หลังจากไฟเผาผลาญครั้งใหญ่ ก็เหลือเพียงพื้นดินดำเกรียม สรรพสิ่งไม่เหลือรอด
มีข่าวเล็ดลอดออกมาว่าคนที่ถล่มอัษฎาประตูทมิฬก็คืออู๋ไป๋
ส่วนสาเหตุนั้น ครั้งที่เมืองฝูเฉิง ลูกศิษย์สามคนของสำนักนวดกดจุดไปรังแกพนักงานเสิร์ฟของวังอาหารทะเล