จินชื่อต้าเพิงโกรธแค้นสุดขีด แต่ก็ทำได้แค่ระบายความโกรธอย่างไร้ผล
มันคือจักรพรรดิสัตว์ ลูกน้องทั้งหลายกำลังจ้องมองอยู่
ถ้ายอมแพ้โดยไม่สู้เลย ก็น่าอายเกินไป
"อู๋ไป๋ ได้ยินว่าฝีมือนายแกร่งมาก ฉันอยากลองดูว่าแกร่งแค่ไหน"
จินชื่อต้าเพิงตั้งใจพูดให้ดัง
อู๋ไป๋เข้าใจทันที ไอ้ตัวนี่อยากเก็บหน้าไว้บ้าง
"ตามใจนาย"
ร่างของอู๋ไป๋วูบไป พุ่งออกจากเรือใหญ่ ยืนหยัดอยู่กลางอากาศ
"มาเลย!"
จินชื่อต้าเพิงระเบิดแสงทองอันระยับออกมาจากทั่วร่าง งดงามจนย้อมบริเวณรอบ ๆ เป็นรัศมีหมื่นเมตรให้กลายเป็นสีทอง
เสียงร้องดังคำราม ทะลุทองแตกหิน
จินชื่อต้าเพิงแปลงกลับเป็นร่างแท้ นกต้าเพิงที่กางปีกได้กว่าหลายร้อยเมตร ราวกับหล่อจากทองคำ ความดุร้ายพุ่งทะยานสุดฟ้า
"อู๋ไป๋ ถ้านายรับมือข้าได้สิบกระบวนท่าโดยไม่แพ้ ผลเทวะน้ำค้างเงินนายพาไปได้"
คำยังไม่ทันจบ ปีกทั้งสองสะบัด พายุเฮอริเคนซัดกระหน่ำ
ขนทองเต็มฟ้ากลายเป็นแสงเย็นเยียบ ราวกับพายุฝนกระหน่ำ พุ่งเข้าใส่อู๋ไป๋
ญาณของอู๋ไป๋ขยับเล็กน้อย
เกราะพลังปรากฏขึ้นเบื้องหน้า คลื่นกระเพื่อมสั่นไหว
แสงเย็นสีทองนับไม่ถ้วนพุ่งชนเข้ากับเกราะ
เกราะกระเพื่อมสั่นไหว ขนทองระเบิดกระจายไปทั่ว
เสียงระเบิดสุดน่าตกใจดังต่อเนื่องกว่าหนึ่งนาที
แต่ก็ไม่สามารถทะลุเกราะของอู๋ไป๋ได้
จินชื่อต้าเพิงร้องคำราม จะงอยปากแหลมคมค่อย ๆ อ้าออก แสงสีทองรวมตัวกันในปาก
จากนั้นพ่นแสงทองออกมา ยิงตรงเข้าหาอู๋ไป๋
อู๋ไป๋ไม่ได้ใช้ดาบกว้าง หมัดหนึ่งกระหน่ำออกไป แสงหมักระยับราวกับเขื่อนพังน้ำท่วม ซัดออกไป