กิเลนไฟกับเยี่ยนอู๋ซวงสลับกันเอาดาบแทงชางหยาไปทั้งหมด 17,117 แผล
ทั้งสองแทงกันจนเหนื่อยหอบ แต่ชางหยาก็ยังไม่ตาย
ชีวิตของผู้ที่ถึงขั้นจักรพรรดิผู้สูงสุดนั้นดื้อยากจนน่าขนลุก
เลือดที่ไหลออกมา เยี่ยนอู๋ซวงใช้อ่านน้ำแข็งยักษ์รองเก็บเอาไว้
นี่ก็เลือดของผู้ถึงขั้นจักรพรรดิผู้สูงสุด พวกเขาย่อมไม่มีทางเหยียบทิ้งแน่นอน
ชางหยาวางแผนมาทั้งชีวิต หักหลังเจ้านายทอดทิ้งความซื่อสัตย์ คนรอบตัวล้วนเป็นเบี้ยสำรองของเขาทั้งนั้น… ทว่าแทบจะได้ดั่งใจแล้ว กลับถูกตัดทางของความไร้เทียมทานออก ตกมาอยู่ในมือของปีศาจร้ายทั้งสองนี่ ชะตากรรมช่างน่าอนาถนัก
เยี่ยนอู๋ซวงแทงเพิ่มหนึ่งดอก ให้จำนวนลงตัวเป็นเลขสวย
"เบื่อชะมัด ไม่มันส์เลย!"
กิเลนไฟพยักหน้า "ฉันก็ว่าไม่มันส์เหมือนกัน"
ทั้งสองหยุดลง
เยี่ยนอู๋ซวงมองชางหยา "ไม่รู้ตอนนี้นายเสียใจหรือเปล่า ตอนใกล้ตายแล้วจู่ ๆ พบว่ารอบตัวไม่มีแม้แต่เพื่อนสักคน ไม่มีแม้แต่ญาติ อยู่ตัวคนเดียวเป็นเงาส่องไฟ"
ชางหยาพยายามเงยหน้ามองเยี่ยนอู๋ซวงอย่างยากลำบาก เสียงแผ่วเบาดั่งเส้นไหม "ผู้ชนะคือกษัตริย์ ผู้แพ้คือโจร นายก็แค่ดวงดีเท่านั้น ได้ตามเจ้าจอมมารฉู่ไป ถึงได้มีฐานะที่อวดโอ่อย่างวันนี้"
"ฮึ… ดูท่าคงไม่ใช่พวกเดียวกันแน่ ๆ ถ้านายไม่ทรยศ ยังตามอู๋ไป๋ต่อไป นายจะมาตกอับถึงขั้นนี้ได้ยังไง"
"ฉันไม่ได้ดวงดี แค่ว่าพวกเราไม่เหมือนนาย… นายมองคนรอบตัวเป็นแค่หินก้าว ตลอดเวลาคอยคิดคดโกงคนรอบข้างเพื่อตัวเอง แต่พวกเราตลอดเวลากลับคิดแต่ว่าจะหาทางปกป้องคนรอบตัว"
