อู๋ไป๋หัวเราะออกมา “ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร? มาทำข้อตกลงกันหน่อยมั้ย?”
“ข้อตกลงอะไร?”
“อู๋เซวียถงเป็นลูกสาวคุณใช่ไหม? ใช้ชีวิตเธอแลกยาถอนพิษ”
สีหน้าอู๋เทียนเหล่ยเปลี่ยนไปทันที ไม่แปลกที่ติดต่อลูกสาวไม่ได้ ที่แท้ตกอยู่ในมืออู๋ไป๋จริง ๆ
เสียงฝีเท้าดังขึ้น
อู๋เค่อเสวียนและอู๋เทียนเหล่ยหันไปมอง
เห็นเทียวมู่มู่พาอู๋เซวียถงเดินออกมาจากหลังต้นไม้ต้นหนึ่ง
“พ่อ ช่วยฉันด้วย”
อู๋เซวียถงมองไปที่อู๋เทียนเหล่ย แล้วร้องขอความช่วยเหลือ
อู๋เทียนเหล่ยหน้าดำคร่ำเครียด ชูขวดหยกในมือขึ้น “อู๋ไป๋ ปล่อยลูกสาวฉัน ไม่อย่างนั้นฉันจะทำลายยาถอนพิษตอนนี้ ให้พวกแก่พวกนั้นตายหมด”
อู๋ไป๋ยักไหล่ “ตามใจ! มู่มู่ ถ้ามันทำลายยาถอนพิษ ฆ่าผู้หญิงคนนั้นซะ”
เทียวมู่มู่พยักหน้าน้อย ๆ
“พ่อ ช่วยฉันด้วย…”
อู๋เซวียถงร้องขอความช่วยเหลืออย่างร้อนรน เธอรู้ดีว่าถ้าอยู่ในมืออู๋ไป๋ต่อ ด้วยเรื่องที่เธอทำไว้ คงไม่รอด
“อู๋เทียนเหล่ย ถ้าปล่อยให้พวกแก่พวกนี้รอดไป จะสร้างปัญหาให้เรามากแค่ไหน คิดให้ดี”
อู๋เค่อเสวียนพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
“แต่นางเป็นลูกสาวข้า เป็นคนที่ทำคุณูปการใหญ่หลวงให้หมู่บ้านเกิดใหม่”
อู๋เค่อเสวียนหัวเราะเยือกเย็น “หนึ่งขุนศึกสำเร็จ หมื่นกระดูกต้องสังเวย ไม่มีอะไรที่เสียสละไม่ได้ ขอแค่ได้กลับดาวแม่ ต่อให้เป็นลูกสาวเจ้า หรือตัวเจ้าเอง ก็เสียสละได้”
แววตาอู๋เทียนเหล่ยเริ่มลังเล
อู๋เซวียถงมองพ่อตัวเองด้วยความไม่อยากเชื่อ ดวงตาค่อย ๆ เผยความผิดหวัง พ่อเธอลังเลจริง ๆ