อู๋ไป๋สังเกตค่ายกลตรงหน้า
ค่ายกลนี้ระดับสูงมาก อย่างน้อยก็เกินระดับแปด แต่ภายใต้การกัดกร่อนของกาลเวลา อานุภาพลดลงมาก ปัจจุบันเหลือไม่ถึงห้าส่วน
ค่ายกลขนาดใหญ่นี้ ต้องเป็นฝีมือของปรมาจารย์ด้านค่ายกลแน่นอน
นี่คือค่ายกลซ้อนค่ายกล ด้านในยังมีค่ายกลอีกชั้นหนึ่ง วางอยู่รอบนอกของต้นผลไม้แปรธาตุ
หากค่ายกลชั้นนอกถูกใครบังคับทำลาย ค่ายกลชั้นในจะทำลายตัวเอง และทำลายผลแปรธาตุ
อู๋ไป๋ลองคำนวณเส้นทางเดินพลังและวิธีการวางค่ายกลหลายรอบ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ด้วยพลังของค่ายกลตอนนี้ เขาสามารถปลดมันได้อย่างรวดเร็ว
“เฒ่าอู๋ นายกำลังทำอะไรน่ะ?”
ซีเหมินอวิ๋นอี้เดินเข้ามา ถอนหายใจเอ็ดอ่าง “แม่งเอ๊ย ผลแปรธาตุอยู่ตรงหน้ากลับเอามาไม่ได้ หงุดหงิดชะมัด”
อู๋ไป๋ยิ้มบาง ฝ่ามือเรืองแสง มีก้อนหินวิญญาณขั้นต่ำปรากฏขึ้นมาสองสามก้อน ยื่นให้ซีเหมินอวิ๋นอี้ พูดว่า
“ใช้ต้นผลแปรธาตุเป็นศูนย์กลาง ขยายออกไปสามร้อยเมตร ขุดหลุมลึกหนึ่งเมตร ฝังก้อนหินวิญญาณพวกนี้ลงไป จัดวางเป็นวงกลม จำไว้ ลบร่องรอยให้หมด อย่าให้ใครดูออก”
ซีเหมินอวิ๋นอี้สงสัย “นายจะทำอะไร?”
“นายไม่ต้องรู้หรอก ถึงเวลาเดี๋ยวจะแสดงกลให้ดู”
ซีเหมินอวิ๋นอี้เดินไปจัดการอย่างไม่เต็มใจ
ใช้เวลาครึ่งชั่วโมง ซีเหมินอวิ๋นอี้ถึงจัดการเสร็จ
กลับมามอง ไอ้เหี้ย ไฟฉุนกึก อู๋ไป๋นั่งสมาธิพักพลังอยู่เฉย
“เฒ่าอู๋ นายเกินไปแล้วนะ? ฉันทำงาน นายกลับพักผ่อน คิดว่าฉันเป็นลูกจ้างบ้านนายเหรอ?”