หยางจิ่งและพวกเครียดไปทั้งตัว
พวกเขารู้ว่าอู๋ไป๋ไม่ใช่คนที่จะมายุ่งด้วยได้
หยางจิ่งมองไปที่เฮยไป๋อู๋ฉาง "พวกท่านสองคน เรามาร่วมมือกัน ฆ่าอู๋ไป๋เถอะ"
เฮยอู๋ฉางหัวเราะแหบแห้ง "เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับข้า ข้าทำงานเอาเงิน"
หยางจิ่งหัวเราะเย็น "ตอนนี้ป่านนี้เจ้ายังคิดจะหาประโยชน์อีก ข้าบอกเจ้าเลยนะ วันนี้พวกข้าหนีไม่ได้ พวกเจ้าก็หนีไม่ได้เหมือนกัน"
เฮยอู๋ฉางกำลังจะพูด ก็ได้ยินอู๋ไป๋พูดว่า "มันพูดถูก พวกเจ้าร่วมมือกันเถอะ"
เสียงยังไม่ทันจาง อู๋ไป๋ก็กระโจนเข้าใส่หยางจิ่งแล้ว
หมัดหนึ่งพุ่งออก พลังอัสนีสุดคลั่งทะลักออกมาจากกำปั้น ดั่งคลื่นยักษ์กระทบฝั่ง แสงสว่างเจิดจ้าส่องรอบทิศ พลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งเข้าใส่ฝ่ายตรงข้าม
หยางจิ่งตกใจจนหนังหัวชา คำรามลั่น ฝ่ามือทั้งสองฟาดออกพร้อมกัน
จางเหล่าชั้นในของหออสูรทมิฬสองคนก็ลงมือพร้อมกัน พวกเขารู้ดีว่าไม่ร่วมมือกันก็มีแต่ตาย
แต่ร่วมมือกันแล้ว จะไม่ตายหรือ?
สามคนโจมตีพร้อมกัน คลื่นพลังซัดสาดดั่งกระแสน้ำเชี่ยวกรากเข้าปะทะกับพลังอัสนี
ตู้ม!
พื้นดินในรัศมีหลายสิบเมตรปริแตกเป็นเสี่ยงในพริบตา ดินปลิวว่อนขึ้นไปสูงหลายสิบเมตร
ผู้อาวุโสหลักของหออสูรทมิฬทั้งสองคนแทบจะร้องโหยหวนพร้อมกัน หน้าอกยุบลงไป ร่างกายบิดเบี้ยวผิดรูป ร่างแหลกเหลวมีควันดำลอยกรุ่นปลิวกระเด็นออกไป
ร่วงลงไปไกลกว่าสิบเมตร กระตุกสองสามทีก็แน่นิ่ง
หยางจิ่งกระอักเลือดออกมาเต็มปาก ลอยละลิ่วออกไป กระแทกกับพื้นเกิดเป็นหลุมใหญ่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ตกใจสุดขีด