ผู้อาวุโสที่เป็นหัวหน้ากลุ่มพยักหน้าเล็กน้อย
ชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างหลังกลับไปที่รถ แล้วหยิบห่อผ้าออกมา
"ให้พวกเขา" ผู้อาวุโสพูดช้าๆ
ชายวัยกลางคนโยนห่อผ้าให้
ไป๋อู๋ฉางย่อตัวลง เปิดห่อผ้า ด้านในเป็นสมุนไพรชั้นยอดระดับสูงหลายสิบต้น
"ไม่นับดูหน่อยหรือ?" ผู้อาวุโสเห็นไป๋อู๋ฉางปิดห่อผ้า จึงถามอย่างกึ่งเสียดสี
ไป๋อู๋ฉางหัวเราะประหลาดครั้งหนึ่ง "ไม่ต้อง พวกท่านคงนับมาแล้ว"
"แล้วคนล่ะ?"
ไป๋อู๋ฉางส่งสัญญาณตาให้เฮยอู๋ฉาง
เฮยอู๋ฉางมาถึงหน้าเนินดินเล็กๆ นั้น เท้ากระทืบพื้นอย่างแรง ลมปราณภายในพลุ่งพล่าน เนินดินเล็กๆ แตกออก เผยให้เห็นโลงศพใบหนึ่ง
จากนั้น เฮยอู๋ฉางก็เปิดโลงศพ หลินตั้นจวงนอนนิ่งอยู่บนพื้น
"ท่านเจ้าตำหนักหยาง ดูให้ชัดๆ นี่ใช่คนที่พวกท่านต้องการหรือเปล่า?"
เฮยอู๋ฉางยกตัวหลินตั้นจวงออกมา
ผู้อาวุโสคือเจ้าตำหนักที่แปดของหออสูรทมิฬ หยางจิ่ง
อีกสี่คนล้วนเป็นจางเหล่าชั้นในของหออสูรทมิฬ
ตอนนี้หออสูรทมิฬก็ขาดแคลนคนมีความสามารถ เจ้าตำหนักที่ห้า ที่เจ็ด ที่เก้า รวมถึงผู้อาวุโสหลักอย่างลู่หยวนซาน ต่างถูกอู๋ไป๋ฆ่าตายหมด
เจ้าตำหนักที่หก เฮ่ออวิ๋นอี้ ก็ถูกอู๋เซวียถงวางยาพิษตาย
เรียกได้ว่าบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก
เจ้าตำหนักที่แปด หยางจิ่ง ไม่อยากมาเมืองจิ้นเจียงเลย ไม่อยากเผชิญหน้ากับอู๋ไป๋
แต่นี่เป็นคำสั่งจากหอใหญ่ เขาทำได้เพียงเชื่อฟัง
เพื่อความปลอดภัย เขาไม่เพียงพาจางเหล่าชั้นในที่มีอยู่ไม่มากมาด้วย ยังเชิญคนนอกมาช่วยอีก