หัวเผาเหลียนฟงมาถึง พร้อมกับนำผู้แข็งแกร่งของตระกูลเพลิงมามากมาย
ขนไทเทพคือแหล่งพลังของคนทั้งตระกูลเพลิง ไม่อาจปล่อยให้สูญเสียได้เด็ดขาด
ดังนั้นเมื่อได้รับข่าว เขาจึงรีบนำคนมาทันทีโดยไม่หยุดพัก
"สถานการณ์เป็นยังไง?"
เพียงพบกัน หัวเผาเหลียนฟงก็รีบถามทันที
ฮัวปู้เมี่ยยิ้มแล้วกล่าวว่า "ท่านประมุขไม่ต้องกังวล หมดเรื่องแล้ว"
หัวเผาเหลียนฟงขะมักเขม้น "เกิดอะไรขึ้น?"
ฮัวปู้เมี่ยกล่าวว่า "คนที่หัวเฉินนำมา ตอนแรกทำได้จริงที่จะเข้าใกล้ขนไทเทพ แต่หลังหัวเฉินจากไป คนนั้นก็หายไป"
"หายไป?" หัวเผาเหลียนฟงงงงวย
"พูดให้ถูกคือตายไปแล้ว มอดไหม้เป็นเถ้าธุลี"
หัวเผาเหลียนฟงยังงงอยู่
ฮัวปู้เมี่ยกล่าวว่า "ท่านประมุขไม่ต้องกังวล ขนนกศักดิ์สิทธิ์น่าจะเป็นของที่ชิงหลวนทิ้งไว้ก่อนตายในชาติก่อน"
"ดังนั้นการที่เขาปรากฏตัว น่าจะเพื่อเอาขนไทเทพไป แต่เขาประเมินพลังของตัวเองสูงเกินไป"
"ตลอดกาลอันไร้ที่สุด คนของตระกูลเพลิงไม่มีใครเข้าใกล้ขนนกศักดิ์สิทธิ์ได้ ชิงหลวนโชคดีที่เข้าใกล้ได้ แต่เพราะพลังต่ำเกินไป จึงถูกพลังของขนนกศักดิ์สิทธิ์บดขยี้ จบลงด้วยการมอดไหม้เป็นเถ้าธุลี"
หัวเผาเหลียนฟงและคนอื่น ๆ จึงเข้าใจ แล้วถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก
"ตายไปก็ดีแล้ว ตายไปก็ดีแล้ว..."
หัวเผาเหลียนฟงแสดงรอยยิ้ม
แล้วทันใดนั้น เขาก็ทำหน้าเยาะเย้ย "เรื่องนี้เราดูถูกคนนี้ไป ไม่คิดว่าเขาจะมีฐานะอีกชั้นแบบนี้ซ่อนอยู่"
"ฉางคงที่ไร้สาระ ที่แท้วางแผนอย่างนี้นี่เอง"
"มาคน! ไปตามหาที่อยู่ของฉางคงให้ฉัน! ถ้าขนนกศักดิ์สิทธิ์ถูกเอาไป ความรุ่งเรืองของตระกูลเพลิงย่อมขาดสะดุด อยากมาทำร้ายตระกูลเพลิงของเรา ไม่ว่ายังไงก็ไม่ปล่อยนางไป"
ผู้อาวุโสคนหนึ่งรีบกล่าว "ท่านประมุข ห้ามนะ"
"เกิดอะไรขึ้น?"
"ท่านประมุข ฐานะของฉางคงไม่ใช่คนธรรมดาในเทพภพ ตอนนี้ชิงหลวนตายแล้ว เราไม่มีหลักฐาน ถ้าลงมือกับนางโดยไม่คิดดี อาจก่อปัญหาที่ไม่จำเป็น"
หัวเผาเหลียนฟงรู้ว่าเขาพูดมีเหตุผล แต่ก็กลืนความแค้นนี้ลงไม่ได้
"ท่านประมุข โอกาสยังมีอีกเพียบ ขอแค่หาจังหวะให้เจอ ด้วยพลังของนางตอนนี้ จัดการนางไม่ยาก"
หัวเผาเหลียนฟงคิดแวบหนึ่ง แล้วพยักหน้าเบา ๆ