“พี่หลิน รอก่อน!”
เหยียนเฉิงเหลียงขวางทางอู๋ไป๋เอาไว้
เขาไม่อยากเป็นศัตรูกับอู๋ไป๋ เพราะพวกเขาต้องการใช้อู๋ไป๋กำจัดเสวียนโม่เฉิน
เสวียนโม่เฉินคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาหนุ่มสาวรุ่นเดียวกันของจักรวรรดิเสวี่ยนเทียน ถ้าปล่อยให้เติบโตต่อไป ย่อมกลายเป็นภัยคุกคามร้ายแรงของตระกูลหม่าแน่นอน
ฉะนั้นคำสั่งที่ตระกูลหม่าสั่งลงมาในครั้งนี้คือ ต้องกำจัดเสวียนโม่เฉินให้ได้
แต่แม้พลังฝึกตนของพวกเขาจะไม่เลว การจะกำจัดเสวียนโม่เฉินก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ดังนั้นอู๋ไป๋ ผู้ที่สู้กับเสวียนโม่เฉินได้ถึง 100 เพลงมือโดยไม่เป็นรอง จึงกลายเป็นเป้าหมายที่พวกเขาต้องการดึงเข้าร่วม
สถานการณ์ในวันนั้นพวกเขาเห็นกับตา คู่แข่งอย่าง ‘หลินไป๋’ กับเสวียนโม่เฉินนั้นชัด ๆ ว่าไม่ถูกกัน
ศัตรูของศัตรูคือเพื่อน ใช่ไหมล่ะ
แต่พวกมันไม่รู้เลยว่าอู๋ไป๋ก็วางแผนแบบเดียวกันนี่แหละ คืออยากใช้พวกตระกูลหม่าจัดการเสวียนโม่เฉิน ให้พวกมันสุนัขกัดกันเอง
ฉะนั้นครั้งก่อนอู๋ไป๋ถึงได้แค่ตีสตัวตี๋อู่จนหมดสติ ไม่ได้ฆ่ามันทิ้ง
ทั้งสองฝ่ายต่างคนต่างคิดลับลมคมใน
อู๋ไป๋มองไปที่เขา “พี่เหยียน เรื่องของผู้หญิงคนนี้เกี่ยวกับชีวิตของเพื่อนผม มันหลอกเพื่อนผมจนสยองเลย ขอให้ผมได้หน้าหน่อย ปล่อยให้ผมพาผู้หญิงคนนี้กลับไปเถอะ”
ถ้าเหยียนเฉิงเหลียงกับพวกจะสังหารชายหญิงคู่นี้ซะเฉย ๆ อู๋ไป๋ก็ไม่สน
แต่สี่คนขยะพวกนี้กำลังมีเจตนาไม่ชอบธรรมต่อผู้หญิงคนนี้ ซึ่งเป็นสิ่งที่อู๋ไป๋ทนไม่ได้
ผู้หญิงคนนี้แม้จะเซ็กซี่เย้ายวน แต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลให้พวกมันมาปลดปล่อยสัญชาตญาณสัตว์ได้