"และอีกเรื่องที่พวกคุณยังไม่รู้ ฉันทำการตรวจดีเอ็นเอซ้ำไปอีกสองครั้ง ผลออกมาทั้งสองครั้งบอกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นแม่แท้ ๆ ของถังถัง"
สีหมินหยุนอี้กับเพื่อนอีกสองคนหน้าเปลี่ยนไปทันที เต็มไปด้วยความตกใจ
อู๋ไป๋พูดเสียงหนักแน่นว่า "ฉันทำไปทั้งหมดสี่ครั้ง สามครั้งออกมาว่าใช่ มีแค่ครั้งเดียวที่ผลบอกว่าไม่มีสายเลือดเชื่อมโยง"
"วิชาสร้างชีวิต ยืมร่างอื่นเพื่อฟื้นคืน ก็แปลว่าร่างกายนั้นแท้จริงไม่ใช่ของตัวเอง แล้วทำไมถึงมีสายเลือดเดียวกับถังถังได้?"
สีหมินหยุนอี้กับพวกมองหน้ากันไปมา ปัญหาที่แม้อู๋ไป๋ยังคิดไม่ตก พวกเขาก็ยิ่งไม่เข้าใจ
สีหมินหยุนอี้เข็มอาธีน่าเบา ๆ
ตอนนี้ทุกคนติดอยู่ในวงจร หมอกหนาทึบ คนในเรื่องมักมองไม่เห็นภาพรวม
มีแค่อาธีน่าที่อยู่นอกเรื่อง หวังว่าเธอจะมองออกอะไรสักอย่าง
อู๋ไป๋เดินไป เปิดเสื้อผ้าของกู่อี้หางกับพวก ยกเว้นไป๋เสี่ยวจวี๋ คนอื่น ๆ ไม่มีแผลพุพองเน่าเฟะที่ตัว
"ถ้าทุกคนนี่เป็นคนที่ฟื้นคืนด้วยวิชาสร้างชีวิต ทนความเจ็บปวดจากร่างที่เน่าพุพองไม่ไหวจนฆ่าตัวตาย ก็ยังพอจะเข้าใจได้"
"แต่ตอนนี้ดูแล้ว มีแค่ไป๋เสี่ยวจวี๋คนเดียวที่ฟื้นคืนด้วยวิชาสร้างชีวิต กู่อี้หางกับพวกเป็นคนปกติ แล้วพวกเขาทำไมต้องฆ่าตัวตาย?"
ตอนนี้หัวอู๋ไป๋มั่วซั่วไปหมด อยากให้มีใครสักคนบอกคำตอบเขาสักที
อาธีน่ากระตุกไปนานก่อนพูดว่า "อู๋ไป๋ นายเอาอะไรไปทำการตรวจดีเอ็นเอ?"
"เส้นผม"
"สี่ครั้งเนี่ยใช้เส้นผมหมดเลยเหรอ?"
อู๋ไป๋พยักหน้า
"เล็บ เศษผิวหนังตามตัว ก็ทำได้ทั้งนั้น ทำไมนายถึงยอมใช้เส้นผมทำถึงสี่ครั้ง?"
อู๋ไป๋อึ้งไปเลย ใช่สินะ ทำไมตัวเองถึงใช้เส้นผมทำถึงสี่ครั้ง?
"อาจเป็นเพราะสัญชาตญาณ แถมเส้นผมก็สะดวกดี"
อู๋ไป๋มองเธอ "ความหมายของนายคือ เส้นผมมีปัญหา?"
อาธีน่าพยักหน้า
อู๋ไป๋ส่ายหน้า "เป็นไปไม่ได้ แม้เส้นผมจะปลอมและง่ายก็จริง แต่ทำเลียนแบบดีเอ็นเอของไป๋เสี่ยวจวี๋ขึ้นมาไม่ได้หรอก"
"ฉันก็เดาอย่างเดียว นายลองเอาส่วนอื่นมาตรวจใหม่ดูก็ได้"
อู๋ไป๋คิดเล็กคิดใหญ่แล้วพยักหน้าเบา ๆ เดินไปเล็บมือของไป๋เสี่ยวจวี๋มาชิ้นหนึ่ง
อาธีน่าเตือนว่า "อู๋ไป๋ ปัญหาที่คิดไม่ตกก็วางไว้ก่อน ยิ่งฝืนคิดยิ่งเข้าไปติดในกับดักของตัวเอง"