อู๋ไป๋ลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องนอน "ภรรยา นอนแล้วหรือยัง"
หลินตั้นจวงนั่งตัวตรงขึ้น เธอเป็นห่วงอู๋ไป๋ นอนไม่หลับเลย
"ฉันรู้แล้วว่าทำไมผลตรวจห้าครั้งถึงไม่เหมือนกัน"
"ทำไมเหรอ"
อู๋ไป๋เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง
หลินตั้นจวงพยักหน้าเบา ๆ "อ๋อ งั้นเองสินะ"
"พรุ่งนี้ฉันจะไปถามแม่เพื่อยืนยันอีกที"
"แม้สาเหตุที่ผลตรวจไม่เหมือนกันจะมีคำตอบแล้ว แต่ฉันก็ยังรู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล"
หลินตั้นจวงมองอู๋ไป๋ด้วยความสงสาร "สามี อย่าคิดมากเลย นอนพักให้ดี ๆ นะ ช่วงนี้เหนื่อยมากแล้ว"
เธอเข้าใจความกังวลของอู๋ไป๋
กู่อี้หางกับพวกโผล่มาอย่างกะทันหัน แล้วก็ฆ่าตัวตายอย่างกะทันหัน เรื่องนี้มันแปลกเกินไป
กู่อี้หางไม่โง่ถึงขั้นแลกชีวิตตัวเอง เพียงแค่จะมาทำให้อู๋ไป๋หมั่นไส้หรอก
อู๋ไป๋ส่ายหน้า ชั่วคราวก็ไม่คิดต่อ
ถึงสะพานก็งอกเอง
เรื่องที่คิดไม่ออก คิดจนหัวแตกก็เปล่าประโยชน์
รุ่งเช้า
อู๋ไป๋รีบไปหาจู้ซิ่วจือเพื่อยืนยันเรื่องเส้นผมทันที
จู้ซิ่วจือบอกอู๋ไป๋ว่า ในสมุดบันทึกเล่มนั้นมีเส้นผมอยู่จริง
อู๋ไป๋โล่งอก ปัญหามีคำตอบเสียที
ต่อไปก็คือหาทางให้ใครสักคนแอบอ้างเป็นไป๋เสี่ยวจวี๋ เพื่อพบกับไป๋ซู่หลินสักครั้ง
อู๋ไป๋ไปหาเจียงอิ้งเยว่ ขอร้องให้ช่วย
"ฉันล่ะ"
ไม่คิดว่าธิดามังกรจะอาสาตัวเอง
"ฉันมาอยู่นานแล้ว ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย ให้ฉันทำดีกว่า ฉันเคยเห็นรูปอดีตภรรยาของนาย หน้าคล้ายฉันอยู่ไม่น้อย"
"ฉันแปลงร่างเป็นหน้าอดีตภรรยาของนายได้"
อู๋ไป๋ลังเลไม่แน่ใจ
"พ่อฉันรู้จักนาย ฉันกลัวจะโดนจับได้"
ธิดามังกรส่ายหน้า "ไม่หรอก พ่อแม่ทั้งสองไม่คุ้นเคยกับฉันเลย ฉันว่าทำได้"
เจียงอิ้งเยว่พูดว่า "ฉันว่าลองดูได้"
อู๋ไป๋ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า "ได้ งั้นลองดู"
ทุกคนประชุมกันอย่างลับ ๆ แล้วแยกย้ายกันไปทำหน้าที่
เที่ยงวัน อู๋ไป๋เดินมาที่ห้องของไป๋ซู่หลิน
"พ่อ หาตัวคนเจอแล้ว"
ไป๋ซู่หลินกับจู้ซิ่วจือตื่นเต้นเต็มหน้า "อยู่ไหน รีบพามาให้พบเร็ว"