หนึ่งวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ในที่สุดก็ถึงวันประลองตัดสิน
เช้าตรู่ อู๋ไป๋ตื่นจากการฝึกฝน ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยพลัง
เหลย มู่มู่ และหลานหลิงเอ๋อร์เองก็เตรียมพร้อมแล้ว
"พี่อู๋ไป๋ หนูเชื่อว่าพี่ต้องชนะแน่ๆ"
เหลย มู่มู่โบกมือเล็กๆ ให้กำลังใจอู๋ไป๋
อู๋ไป๋ยิ้มเงียบๆ
"พี่อู๋ไป๋ ทานข้าวเช้าก่อนออกเดินทางนะ"
อู๋ไป๋มองแซนด์วิชกับนมบนโต๊ะ พลางยิ้มขื่น "คิดถึงเสี่ยวหลงเปาที่เมืองจีนจริงๆ กินไอ้นี่ทุกวัน ไม่ท้องเสียก็ถือว่าลำไส้ข้าแข็งแกร่งแล้ว"
ถึงจะบ่น แต่อู๋ไป๋ก็ยังกินแซนด์วิชและดื่มนมจนหมด
เมื่อเห็นอู๋ไป๋กินหมด หลานหลิงเอ๋อร์ก็มีประกายแปลกๆ ผ่านแววตา
"ไปกันเถอะ"
……
……
ภูเขาฟูจิ สูงกว่า 3,700 เมตร ยอดเขาปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลน
ภูเขาฟูจิเป็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์ในใจชาวเกาะ แต่ปัจจุบันถูกทำให้เป็นการค้าไปแล้ว
ทว่าในวันนี้ ภูเขาฟูจิทั้งหมดแทบจะอยู่ในสภาพปิดกั้น ยกเว้นผู้ฝึกยุทธ์แล้ว คนธรรมดาห้ามเข้าใกล้ภูเขาฟูจิเด็ดขาด
น่าขันที่ภูเขาฟูจิไม่ใช่ของรัฐบาลเกาะ แต่เป็นสมบัติส่วนบุคคล ของตระกูลใหญ่ทรงอำนาจตระกูลหนึ่งในเกาะ รัฐบาลเป็นแค่ผู้เช่าเท่านั้น
เป็นประเทศที่พิลึก เผ่าพันธุ์ที่พิลึกจริงๆ
ยามนี้ ผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหมดของเกาะมาชุมนุมกันที่ภูเขาฟูจิ
สถานที่ประลองตัดสินไม่ได้อยู่บนยอดเขา แต่อยู่บริเวณครึ่งทางที่ระดับความสูงกว่าพันเมตร
พื้นที่แถบนี้ค่อนข้างราบเรียบ รองรับคนได้นับพัน
นัตสึเมะ ฮัตสึเนะ มาถึงแล้ว