อู๋ไป๋และธิดามังกรน้อยสนทนาส่วนตัวกันราวสิบกว่านาที จากนั้นจึงพามู่จิ่วโจวและคนอื่น ๆ ออกจากถ้ำวีนนีล
เรือใหญ่ทะยานฝ่าท้องฟ้า มุ่งหน้าไปยังทะเลปีศาจสวรรค์
หนึ่งวันต่อมา เมื่อมาถึงใกล้ทะเลปีศาจสวรรค์ อู๋ไป๋และคนอื่นๆ ก็สูญเสียความสามารถในการบิน
ทุกคนวิ่งอย่างสุดกำลัง ในที่สุดก็มาถึงทะเลปีศาจสวรรค์
แต่อู๋ไป๋ไม่ได้รีบกลับไปยังค่ายใหญ่ชายตะวันตก แต่ตรงไปยังเทือกเขาจุ้ยซิงหลิงแทน
เขายังต้องไปพบใครคนหนึ่ง... ชายเผ่ามนุษย์เงือกคนนั้น
เขาอู๋ไป๋ก็มีเพื่อนเหมือนกัน
เรือใหญ่ซัดคลื่นทะยานหน้าผ่านทะเลอย่างรวดเร็วราวสายฟ้า
เมื่อถึงที่หมาย เขายืนอยู่บนผิวน้ำ แล้วเป่าหอยสังข์ที่ชายเผ่ามนุษย์เงือกมอบให้เขาเมื่อครั้งก่อน
หรือว่าจะเรียกสาวน้อยหอยสังข์ออกมาซะเลย?
เสียงกระจายออกไป ก่อตัวเป็นคลื่นเสียงเล็กๆ จำนวนมากพุ่งจมหายไปใต้ผืนน้ำ แล้วก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
—— ดอกไม้สองดอกบาน ผลัดกันเล่าทีละกิ่ง
อู๋ไป๋กำลังเรียกหาเผ่ามนุษย์เงือก
ส่วนหลินตั้นจวงในเวลานี้ กลับมาอยู่หน้าค่ายใหญ่ของสามจอมมาร
ผมยาวสยายพลิ้วไหว ไอมารท่วมฟ้า เกราะเงิน หอกมาร ทรงพลังไร้ผู้ต้านทาน
ปึก!
ทวนปีศาจราวสายฟ้า แทงทะลุกลางอกของนักสู้ขั้นเทพคนหนึ่ง
"วืด!"
ทวนปีศาจพุ่งออกไป เจาะคอของยอดฝีมือขั้นเทพขั้นสูงคนหนึ่งทะลุ แล้วตรึงร่างเขากับก้อนหินใหญ่
ยื่นมือเรียก ทวนปีศาจก็บินกลับมาอยู่ในมือ
กวาดไปมาโดยพลการ พัดพาไอมารทะยานฟ้า ฉีกสามนักสู้ขั้นเทพที่พุ่งเข้าจู่โจมจนบิดเป็นเกลียว
เบื้องหลังนาง ศพเกลื่อนกลาด เลือดไหลเป็นแม่น้ำ