อู๋ไป๋พยักหน้าเบา ๆ
เขามั่นใจว่าธิดามังกรจะต้องช่วยเขาแน่นอน
แต่ตอนนี้ต้องรอให้ธิดามังกรถอนพิษก่อนถึงจะพูดกันได้
ซือเจวี๋ยเดินเข้ามา "อู๋ไป๋ ฉันเตรียมอาหารไว้ให้พวกนายแล้ว กินอะไรก่อนเถอะ"
"มีอะไรอร่อย ๆ เหรอ?"
จู่ ๆ เสียงเด็กลอยมา พร้อมกับเงาดำขาวก้อนหนึ่งปรากฏตัวต่อหน้าทุกคนในพริบตา
อู๋ไป๋กับพวกมองราชาหมีด้วยสีหน้าเซ็งสุดขีด
เจ้านักกินนี่
ราชาหมีเบิกตาดำโตมองอู๋ไป๋ "เป็นนายเองเหรอ มาถึงเมื่อไหร่? มีอะไรอร่อย ๆ มาฝากฉันด้วยไหม?"
อู๋ไป๋: "..."
เจ้านี่ทำตัวน่ารักอ้อนเก่งระดับปรมาจารย์จริง ๆ
ทุกคนรู้ว่ามันแสร้งทำเป็นน่ารัก แต่ก็ไม่มีใครต้านทานเสน่ห์ของมันได้
อู๋ไป๋กำลังจะหยิบของกินจากแหวนมิติให้มัน ทันใดนั้นก็ดังเปรี้ยง! เสียงระเบิดดังมาจากยอดเขาสัตว์อสูร เศษหินก้อนใหญ่กลิ้งตกลงมา
ในหมู่เมฆ มังกรเขียวตัวมหึมาปรากฏร่างให้เห็นราง ๆ
จากนั้น เสียงคำรามของมังกรก็ก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้า
ซือเจวี๋ย ราชาแมงมุม สัตว์อสูรทั่วทั้งภูเขา ต่างถูกพลังอำนาจของมังกรกดดันจนคุกเข่าลงกับพื้น
สีหน้าอู๋ไป๋ดีขึ้น ท่าทางธิดามังกรคงถอนพิษได้แล้ว
จากนั้น ก็มีเสียงคำรามมังกรดังขึ้นอีกครั้ง พัดเอาลมเมฆให้ปั่นป่วน
สีหน้าอู๋ไป๋เริ่มเคร่งขรึมลงเรื่อย ๆ เขาได้ยินความเจ็บปวดอยู่ในเสียงคำรามนั้น
อู๋ไป๋เหาะขึ้นสู่ฟ้า ทะยานฝ่าหมอกเมฆ
ท่ามกลางเมฆที่พลุ่งพล่าน เขาเห็นร่างจริงของธิดามังกร มังกรเขียวที่ทั้งงดงามและน่าเกรงขาม
ร่างของธิดามังกรไม่ได้ยาวนัก แค่ประมาณร้อยกว่าเมตรเท่านั้น