งานชุมนุมวีรบุรุษถูกจัดขึ้นในสถานที่ที่ชื่อว่า 'อุทยานหญ้าเทวะ'
อู๋ไป๋คิดว่าคงต้องมีบัตรเชิญอะไรทำนองนั้น...แต่ไม่คิดว่าจะเปิดกว้างให้ทุกคนเข้าได้เลย
รูปแบบมันเหมือนกับชมรมหาคู่ในสวนสาธารณะนั่นแหละ เรียกง่าย ๆ ก็คืองานสังสรรค์ของหนุ่มหล่อสาวสวยผู้ทรงฝีมือ
อู๋ไป๋และพวกเดินเข้าไปข้างใน
สาวสองคนนิสัยร่าเริง เปิดเผย ระหว่างทางจ้อแจ้จ้อแจ๊ไม่หยุดเลย
แต่ทั้งสามของอู๋ไป๋ก็ไม่มีอารมณ์ฟังว่าพวกนางพูดอะไร
เพราะสายตาของพวกเขาถูกดึงดูดไปที่บรรยากาศรอบตัวนี่แล้ว
ช่างเป็นถ้ำสวรรค์แดนมงคลเสียจริง ต้นไม้แปลกประหลาดเป็นแถบ ๆ ดอกไม้เทวะบานสะพรั่ง หญ้าวิเศษเรียงรายเต็มพื้นที่
แม้ดอกไม้หายากเหล่านี้จะมีม่านพลังกั้นปกป้องอยู่ แต่พลังวิญญาณเข้มข้นก็ยังซึมออกมา
จะว่าไปทุกก้าวที่ก้าวออกไป ทุกลมหายใจที่หายใจเข้าไป ต่างก็คือการฝึกฝนอย่างสั้น ๆ ทั้งสิ้น
ทั้งสามช่างเหมือนยายหลิวเข้าไปในสวนต้ากวนเหลือเกิน
ดอกไม้หายากขนาดนี้ วางกันแบบเปิดเผยขนาดนี้ ไม่กลัวใครมาชิงไปเลยหรือ?
ซีเหมินหยุนอี้มองจนลืมตามองตรง ๆ
เขาพยักหน้าหงึกหงักใส่อู๋ไป๋ไม่หยุด หมายความว่าจะปล้นกันไหม?
ยีนโจรในตัวอู๋ไป๋ก็เริ่มตื่นตัวขึ้นมาเหมือนกัน แต่เขาบังคับใจตัวเองให้ระงับความโลภนั้นเอาไว้
ดอกไม้หายากพวกนี้กล้าโชว์ให้ทุกคนเห็นต่อหน้า ฉะนั้นเจ้าของที่นี่ย่อมไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน
สาวศิษย์สวย ๆ ถือถาดเดินเข้ามา
บนถาดมีเหล้า
สาวสองคนหยิบแก้วมา 4 ใบ ส่งให้เสี่ยวชิงกับอู๋ไป๋คนละใบ
ส่วนซีเหมินหยุนอี้น่าสงสารไม่มีใครเอ็นดู ต้องลงมือเอง
อู๋ไป๋จิบเหล้าเบา ๆ หนึ่งอ้อม ก็รู้สึกตาสว่างขึ้นมา นี่มันเหล้าผลไม้ เหล้าที่แฝงพลังวิญญาณอยู่ในนั้น
'ทั้งสองธิดาเทพ ไม่ทราบว่างานชุมนุมวีรบุรุษนี้ใครเป็นผู้จัด?'
สาวชุดเขียวมองอู๋ไป๋ด้วยความประหลาดใจ แล้วพูดว่า 'หนุ่มน้อยไม่รู้หรอ?'
อู๋ไป๋ไม่ตื่นตูม ยิ้มเบา ๆ แล้วตอบว่า 'สำนักของพวกเราตั้งอยู่ที่แถบห่างไกล ครั้งนี้ก็แค่มากับศิษย์พี่เพื่อเปิดหูลับตา แต่แล้วก็หลงทางหายกันไป...เลยรู้เรื่องที่นี่น้อยมาก'
'อ้อ อย่างนั้นเอง งานระดับนี้ ก็มีแค่สำนักยาเทวะเท่านั้นที่จัดได้'