สีหน้าของหลินชูเฉินบิดเบี้ยวเป็นความเกรี้ยวกราด
"ปากจัดจ้านนักใช่ไหม เพราะไม่ยอมขอโทษนางฟ้าอู๋ซิน งั้นฉันจะทำให้พวกนายจ่ายราคาที่ควรจ่าย"
พูดจบ ชี้มือเป็นกริช พุ่งเข้าหากลางคิ้วของซีเหมินหยุนอี้ด้วยความเร็วดั่งสายฟ้าแลบ
ซีเหมินหยุนอี้ก็ไม่ใช่โง่ ผ่านการต่อสู้มานับไม่ถ้วน มีการระวังตัวเตรียมพร้อมอยู่แล้ว
ปราณอัปมงคลคลื่นลมม้วนขึ้นที่ฝ่ามือ ฟาดฝ่ามือหนึ่งออกไป
หลินชูเฉินใช้นิ้วเดียวแทงเข้ากลางฝ่ามือของซีเหมินหยุนอี้ สั่นสะเทือนพลังของเขากระจายสลาย แถมยังเหวี่ยงซีเหมินหยุนอี้กระเด็นถลาไปข้างหลัง
หลินชูเฉินคือเซียนลึกลับฟ้าเก้าชั้นระดับต้น
ส่วนซีเหมินหยุนอี้เพิ่งฝ่าฝืนขั้นได้ แต่ก็แค่ขั้นเซียนลึกลับระดับสูง
ช่องว่างวัฒนะห่างกันไม่น้อย แค่นิ้วเดียว ทำให้ซีเหมินหยุนอี้รอยต่อนิ้วหัวแม่มือแตกลุ่ย เลือดพุ่งออกมา
หลินชูเฉินหัวเราะเยาะอย่างดูหมิ่น "ไม่รู้จักประเมินตัวเอง เป็นแค่มดปลวก!"
คนรอบข้างต่างหน้าเบ่งเต็มเปี่ยมด้วยความยินดีในความทุกข์ของผู้อื่น!
หลินชูเฉินก็ไม่ธรรมดา คนอันดับ 15 บนบันไดราชาแห่งปฐพี
"เว้ย... ไอ้หน้าโล้นเลีย"
ซีเหมินหยุนอี้โกรธกรุ่ม อัญเชิญพัดพับออกมา ปราณอัปมงคลคลุมทั้งร่าง
ซีเหมินหยุนอี้หลอมรวมแขนขวาจากชาติก่อนเข้ากับตัวเอง ถ้าสู้จริง ๆ ถึงแม้จะไม่ใช่คู่มือของหลินชูเฉิน แต่หลินชูเฉินจะเอาชีวิตเขาก็ยาก
แววตาอู๋ไป๋เย็นเยียบ ฟาดฝ่ามือข้ามอากาศหนึ่งใบ
"ปั๊บ..."
คลื่นพลังพุ่งเข้าโจมตี
หลินชูเฉินแม้แต่จะมีโอกาสรับรู้ก็ไม่มี หน้าโดนตบจัดเต็ม ผิวแตกเนื้อฉีก ปากเบี้ยวหน้าเอียง กระเด็นลอยข้ามไปชนเข้าม่านพลังกั้นที่คุ้มครองดอกไม้วิเศษหายาก แล้วถูกสะท้อนกลับมากระแทกพื้น
"ปุด..."
หลินชูเฉินอ้าปากพ่นเลือดออกมาปากหนึ่ง ปนอยู่กับฟันหลายซี่
ทุกคนตกตะลึง จ้องมองอู๋ไป๋ด้วยความอึ้งงง
แววตาของอู๋ไป๋เย็นเยียบ ก้าวร่างปรากฏตรงหน้าหลินชูเฉิน เตะเข้าลำตัวจนกระเด็นไปหลายสิบจาง "โครม" เสียงหนึ่ง ชนภูเขาหินจำลองในสวนแตกละเอียด
บรรยากาศทั้งฉากเงียบงันราวกับหลุมศพ
ใครจะไปคิดว่า หลินชูเฉินผู้อยู่อันดับ 15 บนบันไดราชาแห่งปฐพี จะโดนเด็กหนุ่มไม่มีชื่อเสียงอะไรเลยกระทุ้งจนย่อยยับ