จริง ๆ แล้วถ้าพิจารณาด้วยใจเป็นกลาง ซีเหมินยุนอี้ไม่ได้ขี้เหร่ ยังเกิดมาหน้าตาดีอีกด้วย
ปกติเขาจะแต่งชุดขาว ถือพัดพับ ถ้าไม่ใช่รอยยิ้มน่าขยะแขยงที่ทำลายภาพลักษณ์ เจ้านี่ก็คือชายหนุ่มหน้าตาดี มีเสน่ห์แบบหนุ่มหล่อประจำสำนักเต็มขั้น
ปัญหาอยู่ที่ว่าอู๋ไป๋กับเสียวชิงหล่อสวยเกินมนุษย์...ทำให้ซีเหมินยุนอี้ที่ก็ถือว่าหล่อแล้ว ยืนอยู่ตรงหน้าสองคนนี้แล้วดูเล็กลงไปเอง
ยิ่งไปกว่านั้น คนนี้หน้าตาดีแต่ออร่าไม่ตาม ตัวติดกลิ่นความจืดชื้นทาสประหนึ่ง กระทบภาพลักษณ์อย่างรุนแรง
จึงไม่แปลกที่ถูกมองเป็นบ่าวหรือลูกน้องผู้ติดตาม
สามคนนี้ เสียวชิงหล่อเย็นชา อู๋ไป๋หน้าตาคมกระจ่างแจ้ง ส่วนซีเหมินดูจืดชื้นน่าเบื่อ...การถูกปฏิบัติแบบนี้จึงเป็นความผิดของตัวเองล้วน ๆ
เห็นหน้าแข็งทื่อของซีเหมินยุนอี้ อู๋ไป๋กับเสียวชิงอดขำไม่ได้ แต่ก็รู้สึกว่าไม่เป็นพี่เป็นน้องกันเท่าไร จึงพยายามกลั้นหัวเราะ
อู๋ไป๋ตัดสินใจช่วยซีเหมินอธิบายสักหน่อย กันเขาน้อยใจจนตาย เขาจึงยิ้มแล้วพูดว่า
"สองท่านเซียนเข้าใจผิดแล้ว เขาไม่ใช่บ่าวของพวกเรา แต่เป็นเพื่อนร่วมทางของพวกเรา"
สาวชุดกระโปรงสีชมพูโบกมือ ยิ้มหวานตอบว่า "ถึงกับเอาบ่าวมาเป็นเพื่อน สองหนุ่มน้อยนี่จิตใจดีแท้ ๆ เลยนะ"
อู๋ไป๋กับเสียวชิง: ???
อีกสาวชุดเขียวก็โบกมือบ้าง "ไม่เป็นไรหรอก สองหนุ่มน้อยกำลังจะไปร่วมงานชุมนุมวีรชนใช่ไหม"
ซีเหมินยุนอี้ในใจกรี๊ดร้อง: สำคัญมากเลยนะ! มันเกี่ยวกับเกียรติภูมิของฉันต่างหาก!
เสียดาย เสียงกรี๊ดในใจไม่มีใครได้ยิน
ชุมนุมวีรชน?
ดวงตาอู๋ไป๋แลบแวบ พยักหน้าเบา ๆ
สองสาวคนนี้มีวรยุทธ์ติดตัว แถมฝีมือยังไม่ธรรมดา คงเป็นงานชุมนุมของเหล่าผู้บำเพ็ญเป็นแน่
ถ้าได้เข้าร่วม อาจจะสืบข่าวสารได้อีกเพียบ
อู๋ไป๋จึงฝืนยอมรับไป
สาวชุดเขียวจ้องมองอู๋ไป๋ สายตาท้าทายเปิดเผย ยิ้มหวานถามว่า "หนุ่มน้อยเป็นศิษย์สำนักไหนหรือ"
อู๋ไป๋เหลือบมองซีเหมินยุนอี้ที่น้อยใจอยู่ แล้วยิ้มตอบ "พวกเราเป็นศิษย์สำนักซีเหมินยุนกง มาร่วมชุมนุมวีรชน แต่แยกทางกับรุ่นพี่หายไป"
ซีเหมินอวิ๋นอี้หน้าตายมองอู๋ไป๋...สำนักซีเหมินยุนกง? หมอนี่พูดโกหกได้คล่องปากแบบไม่ต้องร่างแบบเลยจริง ๆ