ทันทีที่ได้ยินว่าฉินอวิ้นกำลังจะออกมา บรรดาเสือป่าในที่นั้นต่างก็ยืดคอตั้งตารอด้วยความตื่นเต้นอย่างสุดกลั้น
อู๋ไป๋ไม่รู้เลยว่าฉินอวิ้นเป็นใคร?
คิดว่าเธอน่าจะเป็นสาวงามประจำหอคณิกาหรืออะไรทำนองนั้น ไม่งั้นคงทำให้เหล่าลูกค้าที่ผ่านสมรภูมิรักมานับไม่ถ้วนตื่นเต้นกันได้ขนาดนี้
อู๋ไป๋กวาดตามองชายหนุ่มสกุลกู่เล็กน้อย ฝ่ายนั้นยังดูค่อนข้างสงบ แต่หว่างคิ้วก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง
สักพักหนึ่ง เสียงดนตรีอันน่าฟังก็ดังขึ้น
จากนั้น กลีบดอกไม้สีชมพูก็โปรยปรายลงมาจากชั้นสอง
ตามมาติด ๆ ด้วยม่านผ้าโปร่งสีชมพูสองผืนที่พลิ้วลงมาจากชั้นสอง
เห็นเพียงหญิงสาวรูปร่างเพรียวบาง ใบหน้างดงามคนหนึ่ง กำลังร่ายรำอย่างอ่อนช้อยท่ามกลางม่านผ้าโปร่งเหล่านั้น
บรรยากาศในที่นั้นพลันร้อนแรงขึ้นมาทันที
จากบทสนทนารอบข้าง อู๋ไป๋ก็ได้รู้ว่าหญิงสาวผู้นี้คือฉินอวิ้น
งามอย่างไม่ต้องสงสัย แต่งามเพียงอย่างเดียวเท่านั้น
แต่ที่ทำให้เขาตกใจก็คือ ฉินอวิ้นคนนี้มีพลังฝึกฝนอยู่ แต่ระดับพลังไม่ได้สูงนัก
ฉินอวิ้นผู้นี้มีฝีมือจริง ๆ การร่ายรำกลางอากาศชุดหนึ่ง ทำเอาลูกค้าด้านล่างน้ำลายไหลกันเป็นแถว
ต่อมา ฉินอวิ้นก็แสดงความสามารถอื่น ๆ อีก
ต้องบอกเลยว่า คุณหนูฉินอวิ้นไม่เพียงแต่หน้าตางดงาม ยังเชี่ยวชาญทั้งดนตรี หมากล้อม อักษร และภาพวาดอีกด้วย
หญิงสาวเช่นนี้ หากอยู่บนโลกมนุษย์ ก็เรียกได้ว่าเป็นดาวเด่นประจำวงการไม่ต่างกัน
การต้องมาอยู่ในหอนางโลม นับว่าน่าเสียดายอยู่บ้าง
จากนั้น ด้วยการโหมโรงของแม่เล้า แขกที่มาเยือนต่างคลุ้มคลั่ง เริ่มประมูลราคา หวังจะได้เป็นแขกเข้าเรือนในของฉินอวิ้น