"เป่าเอ๋อร์ มู่มู่"
อู๋ไป๋เรียก
ทั้งสองคนได้ยินเสียง ก็หันมามองพร้อมกัน
"พี่"
ถังเป่าเอ๋อร์กระโดดลงมาจากต้นไม้โดยตรง พุ่งเข้ามากอดอู๋ไป๋แน่น เหมือนหมีโคอาล่าเกาะอยู่บนตัวเขา
"พี่ ในที่สุดพี่ก็กลับมาแล้ว ถ้าพี่ไม่กลับมาอีกละก็ หนูจะเบื่อตายอยู่แล้ว"
"แค๊กๆ..." มู่จิ่วโจวเห็นถังเป่าเอ๋อร์กับอู๋ไป๋สนิทสนมกันขนาดนั้น แต่กลับมองตัวเองไม่เห็น ก็รู้สึกหงุดหงิดใจอยู่บ้าง ไอสองที "เป็นไง มองไม่เห็นอาจารย์หรือไง?"
ถังเป่าเอ๋อร์ปล่อยอู๋ไป๋ วิ่งไปกอดแขนมู่จิ่วโจวออดอ้อน "อาจารย์ พูดแบบนี้ได้ยังไง ศิษย์ลืมใคร ก็ไม่กล้าลืมอาจารย์ที่ใจดีกับหนูที่สุดอยู่แล้ว"
มู่จิ่วโจวสีหน้าถึงได้เผยรอยยิ้มที่พอใจออกมา
"พี่อู๋ไป๋"
เหลยหมู่หมู่เดินเข้ามา ยิ้มหวานให้อู๋ไป๋
อู๋ไป๋ลูบหัวน้อยๆ ของเธอ "มา ทุกคนมานั่งตรงนี้ ฉันจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่ทะเลสาบเทียนมั่วให้ฟัง"
ทุกคนนั่งล้อมวงกัน พูดถึงเรื่องสนุกๆ ที่เกิดขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้
อู๋ไป๋รวบรวมกองกำลังแห่งดินแดนตะวันตกได้ทั้งหมด
หลินตั้นจวงช่วงนี้ก็ไม่ได้อยู่นิ่งๆ เมืองหนึ่งร้อยสามสิบเมืองในดินแดนตะวันตกถูกควบคุมไว้หมดแล้ว
มีเพียงเจ้าเมืองเฟิงปัวที่ชื่อเย่ฮ่าวหยุนหนีไปได้ ตอนนี้กำลังติดตามสืบหาอยู่
หลินตั้นจวงเริ่มผลักดันระบบต่างๆ บางอย่างแล้ว
เช่น การปิดตลาดค้าทาส ห้ามซื้อขายทาส อะไรทำนองนั้น
แต่เรื่องแบบนี้ทำจริงยากมาก ต้องค่อยๆ ทำไป
อู๋ไป๋พูดว่า "อยากจะเปลี่ยนสภาพความเป็นอยู่ของโลกใบนี้มันยาก แต่เรื่องผิดกฎหมายที่ไร้ซึ่งมนุษยธรรมแบบนั้น must ต้องกำจัดให้สิ้นซาก"