หลายวันผ่านไป อู๋ไป๋และพวกก็เดินทางมาถึงดินแดนของตระกูลหม่า อาการบาดเจ็บของเขาก็ฟื้นตัวจนหายสนิทแล้ว
แต่เมื่อมาถึงตระกูลหม่า ทั้งสามคนกลับอึ้งงัน
ตระกูลหวัง หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่แห่งภาคเซียน หายไปเฉียบพลัน
ตระกูลหม่าทั้งตระกูล ไม่เหลือแม้แต่เงาคน
อย่าพูดถึงคนเลย แม้แต่ไก่หรือหมาสักตัวก็ไม่เห็นสักตัว
อู๋ไป๋กับพวกเดินสำรวจรอบตระกูลหม่าหนึ่งรอบ สิ่งมีชีวิตที่ยังเห็นมีแต่นกบนต้นไม้กับมดบนพื้นดิน
ทั้งสามคนมองหน้ากันเป็นเบ้า
ซีเหมินยุนอี้หน้างงเต๊อ "คนตระกูลหม่าหายไปไหนหมด? เราไม่ได้มาผิดที่ใช่ไหม?"
มาผิดที่เป็นไปไม่ได้
แต่ตระกูลหม่าก็จริง ๆ ไม่เหลือคนสักคน
เสี่ยวชิงแสดงความสงสัย "จะเป็นไปได้ไหมว่าโดนตระกูลกู้กวาดล้าง?"
อู๋ไป๋ส่ายหัว "เป็นไปไม่ได้ ที่นี่ไม่มีร่องรอยการต่อสู้เลยสักนิด คนตระกูลหม่าดูจะย้ายออกไปอย่างเร่งรีบมากกว่า"
"ตระกูลหม่าน่ะเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ อะไรกันที่ทำให้เขาทิ้งแผ่นดินที่อาศัยมาตลอด แล้วจากบ้านเกิดไป?" เสี่ยวชิงถาม
อู๋ไป๋ฝืนยิ้ม คนเป็น ๆ สักคนก็ไม่เห็น จะไปถามใครก็ไม่รู้จะถามที่ไหน?
"ไป เราไปตระกูลกู้"
ทั้งสามคนมุ่งหน้าสู่ตระกูลกู้ทันที
กู่เทียนฉีเคยนำคนมาที่ตระกูลหม่า ตอนนี้ตระกูลหม่าหายไปหมดทั้งหมด กู่เทียนฉีอาจรู้อะไรสักอย่าง?
ที่สำคัญที่สุดคือ กู่เทียนฉีไอ้แก่คนนี้ไม่ควรปล่อยไว้ต่อไปแล้ว
แต่เมื่อหลายวันต่อมาพวกเขามาถึงตระกูลกู้ ก็อึ้งงันเป็นครั้งที่สอง
คนตระกูลกู้ก็หายไปทั้งหมดเหมือนกัน