เสวียนชิงจงกลับมาถึงโถงใหญ่ของตระกูลเสวียน แต่กลับไม่เห็นแม้แต่เงาฮ่องเต้
เมื่อถามข้ารับใช้ก็ได้ความว่าฮ่องเต้ไม่เคยเสด็จมาถึงเลย
เสวียนชิงจงรู้ทันทีว่ามีอะไรผิดปกติ
มีคนปลอมข่าวมาส่ง!
ไม่แปลกใจเลยที่ตอนออกจากคุกใต้ดินเขาไม่เห็นผู้มารายงานแม้แต่คนเดียว
ดวงตาเสวียนชิงจงสั่นไหวเล็กน้อย ไม่ต้องสงสัยแน่ว่ามีคนอยากจะช่วยธิดาออกไป
เขารีบเดินออกจากพระตำหนัก กำลังจะมุ่งหน้าไปยังคุกใต้ดิน แต่แล้วทหารองครักษ์คนหนึ่งก็วิ่งตะกุกตะกักเข้ามา "พลโท! ฮ่องเต้เสด็จแล้ว!"
ปฏิกิริยาแรกของเสวียนชิงจงคือคนคนนี้มีปัญหาแน่
แต่ไม่ช้า ด้านไกล ๆ ก็ดังเสียงรายงานขึ้นต่อเนื่อง
"ฮ่องเต้เสด็จแล้ว! พลโทเสวี่ยน โปรดรับเสด็จด้วย!"
"ฮ่องเต้เสด็จมาจริงหรือ?"
ทหารองครักษ์รีบตอบ "ใช่! ไม่ใช่แค่ฮ่องเต้ ยังนำทหารราชองครักษ์จำนวนมากมาด้วย ล้อมคฤหาสน์พลโทจนแน่นหนาแล้ว!"
ใบหน้าเสวียนชิงจงเปลี่ยนสีทันที
ทหารราชองครักษ์ล้อมคฤหาสน์พลโท?
คราวนี้บานปลายใหญ่แล้ว
ดูท่าฮ่องเต้จะเชื่อแน่ว่าธิดาอยู่ที่คฤหาสน์พลโท
ธิดาต้องไม่ตาย
ถ้ายึดธิดาเป็นตัวประกัน บางทีอาจยังรอดชีวิตได้
แต่ถ้าธิดาตาย เขาก็จบสนิท
ด้วยความไว้วางใจที่ฮ่องเต้มีต่อเขา ถ้าไม่มั่นใจสิบส่วนเต็ม ก็คงไม่ยอมให้ทหารราชองครักษ์ล้อมคฤหาสน์พลโทแน่นอน
เสวียนชิงจงเย็นเจี๊ยบทั้งมือทั้งเท้า หนังศีรษะชาไปทั้งศีรษะ
ร่างของเขาสั่นไหว กำลังจะพุ่งไปยังคุกใต้ดิน
แต่ยังไม่ทันขยับ ร่างสองเงาอันล่องหนเยี่ยงภูตก็ปรากฏขึ้นขวางทางเสียก่อน
ดวงตาเสวียนชิงจงหดแคบอย่างรุนแรง
"พวกเจ้าเป็นใคร?"
คนหนึ่งในนั้น เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อย "พลโทเสวี่ยน ธิดาปลอดภัยดี ท่านจงอยู่ที่นี่รอรับเสด็จฮ่องเต้เถิด"